Τέλη Κυκλοφορίας. Ανακοπή για την ακύρωση της ταμειακής βεβαιώσεως

Mε την υπ’ αιθμ. 1 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 (222 Α΄) «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 – (…) » προβάλλεται ότι «Οι κάτοχοι των αυτοκινήτων οχημάτων είναι υπόχρεοι στην καταβολή των τελών κυκλοφορίας, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη ενημέρωση αυτών». Επίσης, με την υπ’ αριθμ. 4 διάταξη της ίδιας υποπαραγράφου, προβλέπεται  ότι «Το ποσό των τελών κυκλοφορίας αποτελεί στο σύνολό του έσοδο του Δημοσίου» ήτοι ότι τα τέλη κυκλοφορίας και τυχόν πρόστιμα, αποτελούν φορολογική απαίτηση του Δημοσίου ή αυτοτελή χρηματική κύρωση για παράβαση φορολογικής νομοθεσίας, ή άλλο συναφές με φόρο δικαίωμα του Δημοσίου. Συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 (Κ.Δ.Δ), και όχι στην παρ. 1 του άρθρου αυτού σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξεως (ΔΕφΑ 484/2012). Κατά συνέπεια ως αβάσιμος μέλλεται να απορριφθεί τυχόν ισχυρισμός του δημοσίου ότι, για να συγκροτηθεί νόμιμος τίτλος για την είσπραξη των τελών κυκλοφορίας, καθώς και των προστίμων και τόκων υπερημερίας, δεν απαιτείται η από την κοινοποίηση (μέσω διαδικτύου) ή γνώση της πράξης επιβολής αυτών πάροδος άπρακτης της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής, αλλά αρκεί η καταλογιστική πράξη μετά την αποστολή των χρηματικών καταλόγων από τη ΓΓΠΣ η οποία αποτελεί νόμιμο τίτλο προς ταμειακή βεβαίωση και είσπραξη των ανωτέρω τελών, προστίμων και τόκων υπερημερίας [άρθρο 3 αριθμ. ΠΟΛ.1055/13 (ΦΕΚ 881 Β/11-4-2013)]. Τούτο διότι, όπως προαναφέρθηκε, τα  τέλη κυκλοφορίας, εφόσον εγγράφονται και εισπράττονται ως έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού για την κάλυψη των δαπανών του οποίου και διατίθενται, αποτελούν δικαίωμα του Δημοσίου [αρ. 4 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012], οι διαφορές  που αναφύονται από τον καταλογισμό των εν λόγω τελών αποτελούν φορολογικές διαφορές, υπαγόμενες στην αρμοδιότητα των διοικητικών πρωτοδικείων με το ένδικο βοήθημα της προσφυγής. (ΣτΕ 1062/2006). Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 και για να είναι νόμιμη η ταμειακή βεβαίωση των εν λόγω τελών, απαιτείται να έχει προηγουμένως οριστικοποιηθεί η καταλογιστική πράξη με την οποία αυτά επιβάλλονται, η οριστικοποίηση δε της πράξης αυτής επέρχεται με την κοινοποίησή της στον υπόχρεο και την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως κατ’ αυτής προσφυγής (ΔΕφΑ 484/2012).

Η διαδικασία εισόδου των φορολογούμενων με τον κωδικό για το TAXISnet είτε με τον ΑΦΜ τους στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) και η δυνατότητα εκτύπωσης από εκεί των ειδοποιητηρίων για τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων και μοτοσυκλετών για το έτος 2013, προκειμένου να τα εξοφλήσουν στις τράπεζες ή στα ΕΛΤΑ, δεν συνιστά νόμιμη έκδοση διοικητικής πράξεως, σύνταξη και τήρηση εγγράφου, καθώς και  διακίνηση, κοινοποίηση και ανακοίνωση αυτού μεταξύ του δημόσιου φορέα και φυσικών προσώπων με χρήση ΤΠΕ, διότι η πράξη με την οποία καταλογίστηκαν τα τέλη κυκλοφορίας δεν ήταν εξοπλισμένη με προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή ήτοι υπογραφή, που α) συνδέεται μονοσήμαντα με τον υπογράφοντα, β) είναι ικανή να καθορίσει ειδικά και αποκλειστικά την ταυτότητα του υπογράφοντος, γ) δημιουργείται με μέσα τα οποία ο υπογράφων μπορεί να διατηρήσει υπό τον αποκλειστικό του έλεγχο και δ) συνδέεται με τα δεδομένα στα οποία αναφέρεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να εντοπισθεί οποιαδήποτε μεταγενέστερη αλλοίωση των εν λόγω δεδομένων [άρθρο 22 παράγρ. 1 ν 3979/2011 , οδηγία 1999/93 ΕΚ]

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν νόμιμη, διότι η εν λόγω  κοινοποίηση στους φορολογούμενους με ηλεκτρονικό τρόπο θα ήταν επιτρεπτή, εφόσον τηρούνταν οι όροι ασφαλείας στο επίπεδο που επιβάλλεται από τη φύση των διακινούμενων εγγράφων. Ειδικότερα, τα ειδοποιητήρια με τα οποια καταλογίστηκαν τα  τέλη κυκλοφορίας  είτε έπρεπε να φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, είτε να πληρούνται οι οριζόμενες στον ν. 3979/2011 και στην οδηγία 1999/93 ΕΚ προϋποθέσεις, που αφορούν την παροχή των αναγνωριστικών και διαπιστευτηρίων και εν γένει της ταυτοποίησης και της επιβεβαίωσης ταυτότητας (αυθεντικοποίησης).

Η έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο, τα οποία έφεραν απλή ηλεκτρονική υπογραφή, επιτρεπόταν μόνο στις περιπτώσεις που η αναφερόμενη διακίνηση δεν συνδεόταν με την παραγωγή έννομων αποτελεσμάτων ή με την άσκηση δικαιώματος. Τέτοια έγγραφα είναι οι εγκύκλιοι, οι οδηγίες, οι μελέτες, τα στατιστικά στοιχεία, οι αιτήσεις παροχής πληροφοριών κλπ για τα οποια ορίζεται ότι η διακίνησή τους ηλεκτρονικά επιτρέπεται, στις περιπτώσεις μόνον που προηγηθεί η υποβολή αίτησης από τον φορολογούμενο ή η ρητή συγκατάθεση του τελευταίου (άρθρ 21§1 και 25§1 - προϋποθέσεις για την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων από υπηρεσίες σε ιδιώτες).

Με την έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο δεν προβλέφθηκε  σύστημα γνωστοποίησης που να επιτρέπει την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, η οποία συνεπάγεται έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών, όπως εν προκειμένω αυτές που αφορούν την άσκηση του ενδίκου βοηθήματος της προσφυγής.

Η διαδικασία της ηλεκτρονικής πρόσβασης από τους ενδιαφερομένους στο περιεχόμενο των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο θα ήταν σύννομη, εφόσον ο φορέας του δημόσιου τομέα μπορούσε να αποδείξει με βέβαιο και ασφαλή τρόπο την πρόσβαση του ενδιαφερομένου, καθώς και τον ακριβή χρόνο που ο ενδιαφερόμενος απέκτησε πρόσβαση στο έγγραφο.

Στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους. Γίνεται δε γενικώς δεκτό ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10).

Η έκδοση , ανάρτηση , πρόσβαση και διακίνηση αποκλειστικά στο διαδίκτυο, των εκκαθαριστικών σημειωμάτων τελών κυκλοφορίας, με τις επ' αυτών ατομικές ειδοποιήσεις, θα ήταν είναι νόμιμη, εφόσον είχαν εκδοθεί οι προβλεπόμενες κανονιστικές πράξεις επί των οικείων διατάξεων και εφόσον τηρούνταν  οι οριζόμενες στο νόμο διαδικασίες (προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, αίτηση ή συγκατάθεση των διοικουμένων κλπ.) [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου],

Θα ήταν επιτρεπτή η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων διοικητικών εγγράφων, εφόσον τηρούνταν  οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις και διαδικασίες, εν πάση όμως περιπτώσει, η αδυναμία έγχαρτης απόδειξης της παραλαβής των εν λόγω εγγράφων από τον διοικούμενο και της πρόσβασής του σε αυτά, καθιστά, κατ' αποτέλεσμα, απρόθεσμη την ως άνω προσβολή [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου].

Τούτων δοθέντων,  επιτρεπτή θα ήταν η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων εν λόγω διοικητικών εγγράφων αποκλειστικά στο διαδίκτυο, εφόσον  πληρούνταν οι προϋποθέσεις που τίθενται στον ν. 3979/2011 και την Οδηγία 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές, που θα επέτρεπε την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο των εγγράφων καταλογισμού τελών κυκλοφορίας, η οποία συνεπάγεται την έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών. Θα  πληρούνταν τότε  οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κοινοποίησης, ήτοι της πιστοποίησης των ηλεκτρονικών ιχνών παραλαβής και της δημιουργίας πιστοποιητικού παραλαβής και στοιχείων ηλεκτρονικής ειδοποίησης. Η ηλεκτρονική εν λόγω κοινοποίηση θα μπορούσε –υπό την προϋπόθεση τήρησης διαδικασίας που παρέχει αυξημένο επίπεδο ασφαλείας κατά την ταυτοποίηση του χρήστη-, να εξομοιωθεί πλήρως με την αποστολή με συστημένη επιστολή στη δηλωθείσα ταχυδρομική διεύθυνση κατοικίας του διοικούμενου. Θα ήταν δε επιτρεπτή, στις περιπτώσεις μόνον που είχε προηγηθεί η ρητή συγκατάθεση του διοικούμενου.

Η ανακοπή δημοσιεύεται εδώ. Απευθείας download από εδώ. Τα σχετικά έγγραφα εδώ.

Για τη σύνταξη της ανακοπής εντολή έλαβα από πολίτες που δεν κατέβαλαν τέλη κυκλοφορίας. Αυτονόητο είναι ότι ούτε ζήτησα ούτε έλαβα αμοιβή για τη σύνταξη του εν λόγω δικογράφου.

Ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενες διοικητικές πράξεις μέσω Facebook ?

Για την  κοινοποίηση των διοικητικών πράξεων ορίζεται στο αρθρ 4 παρ 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ. 356/1974) (Ατομική ειδοποίησις), ότι “Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) για τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του ως άνω Κώδικα, η είσπραξη των δημοσίων εσόδων ανήκει στην αρμοδιότητα της Φορολογικής Διοίκησης και των λοιπών οργάνων (…)” ]. Επίσης,  κατά τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) και συγκεκριμένα με το άρθρο 5 (Κοινοποίηση πράξεων), ορίζεται  ότι “1. Η κοινοποίηση πράξεων που εκδίδει, σύμφωνα με τον Κώδικα, η Φορολογική Διοίκηση προς φορολογούμενο ή άλλο πρόσωπο, γίνεται εγγράφως ή ηλεκτρονικώς. 2. Εάν η πράξη αφορά φυσικό πρόσωπο, η κοινοποίηση συντελείται εφόσον: α) κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του ν. 3979/2011 ή σύμφωνα με τις  διατάξεις που εκάστοτε ισχύουν για την ηλεκτρονική κοινοποίηση, ή β) αποσταλεί με συστημένη επιστολή στην τελευταία δηλωθείσα ταχυδρομική διεύθυνση κατοικίας του εν λόγω προσώπου ή γ) (…) 3. Εάν η πράξη αφορά νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, η κοινοποίηση συντελείται εφόσον: α) κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του ν. 3979/2011 ή με τις διατάξεις που εκάστοτε ισχύουν για την ηλεκτρονική κοινοποίηση στο νόμιμο εκπρόσωπο ή στον καθορισμένο κατά το άρθρο 8 του Κώδικα, φορολογικό εκπρόσωπο, ενώ με την παράγραφο 6 ορίζεται ότι “Στις περιπτώσεις της ηλεκτρονικής κοινοποίησης στο λογαριασμό φυσικού, νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην περίπτωση α' των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος, η πράξη θεωρείται ότι έχει νομίμως κοινοποιηθεί μετά την παρέλευση δέκα ημερών από την ανάρτησή της στο λογαριασμό του προσώπου το οποίο αφορά η επίδοση και την ηλεκτρονική ειδοποίησή του στη δηλωθείσα διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του, εφόσον δεν προκύπτει προγενέστερος χρόνος παραλαβής της. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα καθορίζονται όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κοινοποίησης και ιδίως τα σχετικά με την επικαιροποίηση των στοιχείων ηλεκτρονικής επικοινωνίας των φορολογουμένων, το σημείο ανάρτησης στο λογαριασμό της κοινοποιούμενης πράξης, ο τρόπος πιστοποίησης των ηλεκτρονικών ιχνών παραλαβής, η δημιουργία πιστοποιητικού παραλαβής και τα στοιχεία της ηλεκτρονικής ειδοποίησης”.

Ωστόσο στα πλαίσια της έρευνας για την νομιμότητα της έκδοσης, ανάρτησης, πρόσβασης και διακίνησης των εκκαθαριστικών σημειωμάτων τελών κυκλοφορίας αποκλειστικά στο διαδίκτυο,  καταλήγω στα εξής πρώτα συμπεράσματα:

Ότι στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους. Γίνεται δε γενικώς δεκτό ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10). Συνεπώς η διαδικασία  έκδοσης, ανάρτησης, πρόσβασης και διακίνησης ηλεκτρονικών εγγράφων - διοικητικών πράξεων στο διαδίκτυο,  κατά τα σημεία αυτά, παραμένει έως σήμερα ανενεργής (ΑΠ 1511/10).

Η κατάρρευση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης. Προφανής αναντιστοιχία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής

Οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν χαρακτήρα ανταποδοτικό, με την έννοια ότι αποτελούν αντιπαροχή για τις υπηρεσίες που το κράτος παρέχει μέσω των ασφαλιστικών φορέων. Τούτο ισχύει ιδίως στην περίπτωση των αυτοαπασχολούμενων, που η συμβολή της εισφοράς στο σχηματισμό του ασφαλιστικού κεφαλαίου των Ταμείων που ασφαλίζονται, οφείλει να έχει και ανταποδοτικό χαρακτήρα υπό την έννοια της εγγύησης της επιστροφής των ασφαλιστικών τουλάχιστον εισφορών, αφού το ασφαλιστικό κεφάλαιο των  Ταμείων τους σχηματίζεται, καθ' όλο τον χρόνο ασφαλίσεως, κατά κύριο λόγο από εισφορές και ελάχιστα από άλλους πόρους. Τα στοιχεία ωστόσο που καταγράφονται στην μελέτη που ακολουθεί, αναιρούν πλήρως την ανταποδοτικότητα στην Κοινωνική Ασφάλιση. Η επιμονή σε μία άνευ όρων και προϋποθέσεων αναδιανεμητικότητα (δήθεν) του συστήματος, σε συνδυασμό με την δεδομένη κατάρρευση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης, δημιουργεί πλέον τόσο σημαντική αναντιστοιχία μεταξύ των «υπηρεσιών» που το κράτος προσφέρει και των υψηλών εισφορών που οι ασφαλισμένοι υποχρεώνονται να καταβάλλουν, που το ζήτημα χρίζει επιτακτικής ανάγκης ρυθμίσεως.

Η μελέτη σε pdf εδώ. Απευθείας κατέβασμα από εδώ.

Η μεθόδευση του PSI εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων

Παρά τις υποσχέσεις που έδιναν η Γερμανία,  η Γαλλία και η Ολλανδία το Μάιο του 2010, ότι οι εμπορικές τράπεζες τους θα διακρατούσαν τα ελληνικά ομόλογα βοηθώντας στο να αποτραπούν τα χειρότερα για την Ελλάδα, όπως φαίνεται στο εμπιστευτικό έγγραφο με τις αποφάσεις του ΔΣ του ΔΝΤ μετά το Καστελόριζο για την έγκριση της βοήθειας [24], μόλις υπεγράφη το μνημόνιο και άρχισε η εκταμίευση των δανείων από την τρόικα στην Ελλάδα έγινε ακριβώς το αντίθετο: οι τράπεζες τους άρχισαν να ξεπουλάνε τα χρεόγραφα συμβάλλοντας στην εκτίναξη των spread και στην εμβάθυνση της ελληνικής κρίσης, καθώς κλονίστηκε η εμπιστοσύνη στο ελληνικό πρόγραμμα. Κάπως έτσι επισπεύσθηκε αργότερα η διαδικασία του PSI, οι ίδιες όμως γλίτωσαν ζημιές αρκετών δισ. δολαρίων καθώς κατάφεραν να το αποφύγουν. Όπως γράφει η El Pais που έκανε την αποκάλυψη, τα ομόλογα πέρασαν σε αρκετά μεγάλο βαθμό στα χέρια της ΕΚΤ, που αγόρασε μαζικά για να στηρίξει. Μόνο εκείνα τα ομόλογα - της ΕΚΤ πλέον - δεν κουρεύτηκαν στο PSI και φυσικά ο πέλεκυς έπεσε βαρύτερος στους εναπομείναντες ιδιώτες κατόχους χρέους, δηλαδή τις ελληνικές τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ιδιώτες ομολογιούχους. Μάλιστα η δέσμευση εκείνη ήταν ένα απ' τα βασικά επιχειρήματα ώστε η Ελλάδα να μην προχωρήσει σε άμεση αναδιάρθρωση τους δημοσίου χρέους αλλά και το ΔΝΤ να μην την απαιτήσει πριν παρέμβει στην περίπτωση της χώρας μας παρά τον "εμφύλιο" που είχε ξεσπάσει στο ΔΣ του. Εξάλλου στο κείμενο σημειώνεται χαρακτηριστικά πως η ελληνική πλευρά απέκλεισε το ενδεχόμενο "κουρέματος". Σημειώνεται πως γερμανικές, γαλλικές και Ολλανδικές τράπεζες κατάφεραν μέχρι το τέλος του 2011, οπότε ανακοινώθηκε το PSI, είχαν ξεφορτωθεί περίπου το μισό ελληνικό τους χρέος. [25]

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ

Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (Τμήμα εκδίκασης Αναστολών)

Δικηγόρος ζήτησε από τα ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ να απαλλαγεί – εξαιρεθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών χρονικού διαστήματος από το έτος 2004 έως το έτος 2011 και να θεωρηθεί το βιβλιάριο ασθενείας του. Οι αιτήσεις του προς τα ανωτέρω Ταμεία απορρίφθηκαν, μεταξύ άλλων , για το λόγο ότι η αδυναμία εξόφλησης των ασφαλιστικών εισφορών δεν συνιστά κατά νόμο λόγο εξαίρεσης από την καταβολή τους.

Με το έγγραφο του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, η επίδοση του οποίου έγινε με δικαστικό επιμελητή, ο αιτών κλήθηκε να καταβάλει εντος 1 μήνα από την επίδοσή του το καταλογισθέν ποσό των ασφαλιστικών εισφορών μέχρις εξοφλήσεως, αλλιώς θα επακολουθούσε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της περιουσίας του. Από το ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ εκδόθηκε έγγραφο του προϊσταμένου με το οποίο η αίτηση απορρίφθηκε. Με το ίδιο έγγραφο, ο αιτών ενημερώθηκε σχετικά με το δικαίωμα του να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή (ένσταση).

Κατά των ανωτέρω απορριπτικών πράξεων ο αιτών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου προσφυγή, με την οποία, μεταξύ άλλων ζήτησε, να ανασταλεί η εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων, πρόσθετα δε, να ανασταλεί κάθε μέτρο αναγκαστικής εκτέλεσης του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και του ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ ή άλλου αρμοδίου φορέα σε βάρος της περιουσίας του.

Η αίτηση κατά το μέρος που στρεφόταν κατά της απορριπτικής πράξεως που εξέδωσε το ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ (να απαλλαγεί – εξαιρεθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών χρονικού διαστήματος από το έτος 2004 έως το έτος 2011 και να θεωρηθεί το βιβλιάριο ασθενείας του) απορρίφθηκε, με το αιτιολογικό ότι κατά αυτής προβλεπόταν το δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής (ένσταση, την οποία ο αιτών παρέλειψε να ασκήσει). Επίσης, επειδή η βλάβη που επικαλέστηκε ο αιτών, δεν προκαλείται από την προσβαλλόμενη αμιγώς αρνητικού περιεχομένου πράξη, αλλά ενδέχεται να επέλθει στο μέλλον από άλλες πράξεις, κατά των οποίων μπορούν να ασκηθούν τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα.

Κατά το σκέλος του αιτήματος περί αναστολής λήψης κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αιτούντος, ως άμεσης συνέπειας της προσβαλλόμενης πράξεως του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, το Δικαστήριο δέχθηκε (εν μέρει) την αίτηση αναστολής.

Ειδικότερα, ανέστειλε την πράξη του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ , κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της επιβληθείσης οφειλής από ασφαλιστικές εισφορές (ποσού περίπου 8.000 ευρώ), σε βάρος του δικαιώματος κυριότητας του αιτούντος επί της κατοικίας του, και των αποταμιεύσεων του.

Η σπουδαιότητα της εν λόγω απόφασης, έγκειται στο γεγονός, ότι παρά την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι προβαλλόμενοι με την προσφυγή ισχυρισμοί ΔΕΝ παρίστανται προδήλως βάσιμοι, το Δικαστήριο ανέστειλε την λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αιτούντος από την πράξη του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, σταθμίζοντας περαιτέρω, τη βλάβη του αιτούντος προς το δημόσιο συμφέρον, συμφώνως προς τη διάταξη του άρθρου 202 παρ. 3. περιπτ. β’ του ΚΔΔ.

Αναμένω την άδεια του συναδέλφου για την δημοσίευση αυτούσιου του κειμένου της απόφασης. 

Ανακοπή κατά του νόμιμου τίτλου εκτελέσεως που χορηγεί στο Δημόσιο το δικαίωμα να προβεί στην είσπραξη φόρων, τελών, εισφορών κλπ

Κατά το στάδιο της λήψεως συγκεκριμένων μέτρων εκτελέσεως (κατασχετήριο έκθεση κλπ) τίθεται επιτακτικά το ερώτημα, αν θα μπορούσε ο οφειλέτης του δημοσίου, με ανακοπή που τυχόν ασκήσει να προσβάλει τον νόμιμο τίτλο, ή/και να προβάλει αντιρρήσεις ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, καθώς και να  αμφισβητήσει το κατ' ουσίαν βάσιμο της απαίτησης του Δημοσίου. Δεδομένου μάλιστα ότι η ατομικές ειδοποιήσεις  και οι καταλογιστικές πράξεις γνωστοποιούνται στον οφειλέτη του δημοσίου δια απλού ταχυδρομείου και άρα μπορεί ο τελευταίος να λάβει γνώση αυτών δια της επιδόσεως της έκθεσης κατασχέσεως (σε χρόνο δηλ μεταγενέστερο, κατά τον οποίο έχει εκπνεύσει η προθεσμία για την άσκηση ενδικοφανούς ή/και δικαστικής προσφυγής), τίθεται ο προβληματισμός αν  θα μπορούσε ο οφειλέτης του δημοσίου στο στάδιο αυτό της επιδόσεως της έκθεσης κατασχέσεως, με ανακοπή που τυχόν ασκήσει, να προβάλει αντιρρήσεις ουσιαστικού δικαίου και να αμφισβητήσει το κατ' ουσίαν βάσιμο της απαίτησης του Δημοσίου. Επίσης, αν στην περίπτωση αυτή, για όσο χρόνο εκκρεμεί η ανακοπή, θα μπορούσε να υποβληθεί αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης των προσβαλλόμενων πράξεων.

Ληξιπρόθεσμα δάνεια του Ταμείου Νομικών που χορηγήθηκαν σε δικηγόρους ως βοήθημα πρώτης επαγγελματικής εγκατάστασης

Ο χρόνος παραγραφής των τόκων και των χρεωλύτρων είναι πενταετής και αρχίζει με τη λήξη του έτους, εντός του οποίου εγεννήθη η αξίωση και ήταν  δυνατή η δικαστική της επιδίωξη. Η δικαιοδοσία για την εν λόγω διαφορά ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Η διάταξη του άρθρου 137 παρ. 1 εδ. δ' του ν. 3655/2008, αποτελεί ανεπίτρεπτη αναδρομική μεταβολή του τρόπου εξεύρεσης φορολογητέας ύλης.

Απόφαση 333/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής: "Η οικονομική κρίση, δεν είναι δυνατόν να μετακυλύεται μόνο στους δανειολήπτες, οι δε τράπεζες να παραμένουν αλώβητες"

Με αίτηση της (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) η αιτούσα Τράπεζα ζήτησε να διαταχθεί η διενέργεια νέου πλειστηριασμού της ακίνητης περιουσίας της καθ' ης, με τιμή πρώτης προσφοράς το ποσό των 200.000 ευρώ, επειδή ο πλειστηριασμός ματαιώθηκε δύο φορές, λόγω έλλειψης πλειοδοτών. Το ποσό αυτό  (200.000 ευρώ), ήταν σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, κατώτερο του ποσού των 400.000 ευρώ που ορίστηκε δυνάμει προηγούμενης απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία διορθώθηκε η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, ως προς την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου και, συνακόλουθα, ως προς την τιμή της α' προσφοράς. Να σημειωθεί επίσης ότι κατά την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης, η ως άνω ακίνητη περιουσία είχε εκτιμηθεί από την αιτούσα τράπεζα στο ποσό των 600.000 ευρώ.

Σκέψεις για την ψηφιακή επαναθεμελίωση της Μαρξιστικής θεωρίας [iCommunism]

Κεφάλαια

@ το πρόβλημα

@ η αιτία  

@ η πτώση

@ η αφύπνιση 

@ οι Τέλειες Πολιτείες [iDemocracy]

- geolocation human tracking system

- μεταφορά των νομισματικών μονάδων σε “ψηφιακά πορτοφόλια”

- προσωποποιημένη παραμετροποίηση της βαρύτητας της εκλογικής ψήφου (εκλογικό set up)

@ “iCommunism” [καινοτόμος ψηφιακή επαναθεμελίωση της Μαρξιστικής θεωρίας με έξυπνα συστήματα Κεντρικού Ελέγχου της Οικονομίας και ρύθμιση των οικονομικών συναλλαγών, με αυστηρά καθορισμένες αναλογίες ανάμεσα στην παραγωγή και την κατανάλωση]

- “iNeoliberalism” και “iΚeynesianism”, ως βοηθητικό Setup της Οικονομίας που τρέχει σε πλατφόρμα “iCommunism”

Το άρθρο σε pdf εδώ

Η εφεύρεση των QR Codes και το krimaOpolitis.gr

krimaOpolitis.gr : ο πρώτος καταγγελτικός ιστότοπος με την φιλοσοφία και την  μορφή που έχουν τα μπλόγκς σήμερα 

Από το 1999 έως το 2000 σχεδίασα με το πρόγραμμα κατασκευής ιστοσελίδων Dreamweaver σε γλώσσα html, τον πρώτο καταγγελτικό ιστότοπο με την μορφή και την φιλοσοφία  που έχουν μπλόγκς σήμερα! Το μπλοκ στήθηκε στις free τότε υπηρεσίες web hosting, geocities.com (yahoo) και tripod.com (Lycos). Ανέβασα το krimaOpolitis στο ίντερνετ και το σύνδεσα με την ηλεκτρονική διεύθυνση  krimaOpolitis.gr (domain name το οποίο κατοχύρωσα την ίδια περίοδο), για να δημοσιοποιήσω το προσωπικό δράμα που ως ασκούμενος  δικηγόρος βίωσα, της εξοντωτικής πενταετούς καθυστέρησης της αναγνώρισης του πτυχίου μου από την τότε υπηρεσία αναγνώρισης πανεπιστημιακών τίτλων της αλλοδαπής ΔΙΚΑΤΣΑ. 

Δίκη facebook: Σχολιασμός της υπ’ αριθμ 10053/2013 απόφασης του ΜΠ Αθηνών που απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με αίτημα την απενεργοποίηση των λειτουργιών «last active» στις φορητές συσκευές και «seen» στα μηνύματα

I. Οι αιτούντες (δικηγόροι, Θανάσης Αλαμπάσης και Σπυρίδων Αδάμ) ζητήσαμε να γίνει δεκτή η από 19-3-2013 αίτησή μας ασφαλιστικών μέτρων, της οποίας η συζήτηση προσδιορίστηκε για την δικάσιμο της 12ης Ιουλίου 2013. Ειδικότερα, με την υπό κρίση αίτησή μας ισχυριστήκαμε ότι από τις λειτουργίες «last active» και «seen» τις οποίες η καθ ης έχει ενεργοποιήσει στους λογαριασμούς μας, προσβάλλεται το δικαίωμα μας επί της προσωπικότητάς μας, διότι δεν μας δίνει τη δυνατότητα απενεργοποίησής τους, με αποτέλεσμα να κοινοποιούνται σε τρίτους, προσωπικά μας δεδομένα σχετικά με τον ακριβή χρόνο χρήσης της υπηρεσίας από τα κινητά μας τηλέφωνα, καθώς και τον ακριβή χρόνο ανάγνωσης των άμεσων ηλεκτρονικών μηνυμάτων που λαμβάνουμε από άλλους χρήστες μέσω της υπηρεσίας της καθ ης (περισσότερα για τις λειτουργίες “last active” και “seen”, εδώ). Ζητήσαμε για τους λόγους αυτούς, να διατάξει το Δικαστήριο ως ασφαλιστικό μέτρο την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, ήτοι να υποχρεωθεί προσωρινά η καθ' ης να απενεργοποιήσει τις ως άνω λειτουργίες στους λογαριασμούς που διατηρούμε στην υπηρεσία.

Η συμβολή του hacking στην αντιμετώπιση πολύπλοκων νομικών ζητημάτων

Η Νομική Επιστήμη, που είναι η Μητέρα όλων των επιστημών (αφού τα πάντα είναι νομικά), προσδίδει στην ανθρώπινη νοημοσύνη περισσότερο από κάθε άλλη επιστήμη, την επίκτητη ικανότητα ορθολογικού τρόπου σκέψης, στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Οι καλοί γνώστες των νομικών, που διακρίνονται για τη θαυμαστή ορθοκρισία και οξύνοιά τους, καθώς και για την πολυμάθειά τους, είναι αυτοί που περισσότερο από κάθε άλλον,  διακατέχονται από το Πνεύμα της Συλλογικής Ανθρώπινης Σοφίας… Της Σοφίας του ανθρώπινου είδους που αποτυπώνεται στα νομικά κείμενα που ρυθμίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις από την εποχή που οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τις σπηλιές έως τις μέρες μας. Η ανθρώπινη ορθοκρισία και η ανθρώπινη Σοφία, είναι –στην υπέρτατη έκφανσή τους- άρρηκτα συνδεδεμένες με τη βαθιά γνώση της Νομικής Επιστήμης. Κανείς "σοφός" δεν είναι πράγματι σοφός αν δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, τα ανθρώπινα πάθη και μίση, με όρους καθαρά νομικούς.

Η Δημοκρατία σε Κίνδυνο! Παράνομη υπερφορολόγηση με Στέρηση της Ιδιοκτησίας και Στέρηση ταυτόχρονα του Δικαιώματος της Δικαστικής Προστασίας

Η Δημοκρατία πεθαίνει στην χώρα που γεννήθηκε! Σκληρή καταπίεση με παράνομη υπερφορολόγηση. 21 φόροι σε 6 μήνες για κάθε οικογένεια! 100% πάνω οι αντικειμενικές στις λαϊκές περιοχές! Η Δάφνη έγινε πιο ακριβή από την Εκάλη… Στις επονομαζόμενες «λαϊκές» και «υποβαθμισμένες περιοχές» (Περιστέρι, Αιγάλεω, Άγιος Δημήτριος, Πέραμα, Νίκαια, Δραπετσώνα, Καλλιθέα κ.ά.) οι τιμές της Εφορίας αυξήθηκαν κατά 100% [1] ! Εξοντωτικά τεκμήρια διαβίωσης. Γυναίκα διαζευγμένη με ένα ανήλικο τέκνο, πάμφτωχη κυριολεκτικά, με ετήσιο πραγματικό εισόδημα 4.500 ευρώ, με ένα σπίτι 90 τ.μ στα Σεπόλια (από γονική παροχή πριν από 30 χρόνια) και ένα ταπεινό αυτοκινητάκι (που το πληρώνει κάθε μήνα με δόσεις), καλείται με βάση εξοντωτικά τεκμήρια διαβίωσης να πληρώσει ετήσιο φόρο εισοδήματος ύψους 2.800 ευρώ [2] !!! 

Παράνομη υπερφορολόγηση: Στέρηση της Ιδιοκτησίας και Στέρηση ταυτόχρονα του Δικαιώματος της Δικαστικής Προστασίας, από τα άρθρα 34 και 22 παρ. 3 του ν. 3900/2010 και υποπαράγραφος Α.5 του πολυνομοσχεδίου που έγινε πρόσφατα νόμος του κράτους (ν. 4152/2013)

H μελέτη δημοσιεύεται επίσης εδώ. Απευθείας download από εδώ.

Κεφάλαια

1. Τα άρθρα 34 και 22 παρ. 3 του ν. 3900/2010 και η υποπαράγραφος Α.5 του πολυνομοσχεδίου που έγινε πρόσφατα νόμος του κράτους (ν. 4152/2013)

2. Το άρθρο 93 § 4 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενο του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα»

3. Το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος (άσκηση του δικαιώματος της προηγουμένης ακροάσεως)

4. Το άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγματος, καθώς και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Το  άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς  και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4.11.1950 Ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα στην ιδιοκτησία

---------------------------------

Η Δημοκρατία σε Κίνδυνο!

Η Δημοκρατία πεθαίνει στην χώρα που γεννήθηκε! Σκληρή καταπίεση με παράνομη υπερφορολόγηση. 21 φόροι σε 6 μήνες για κάθε οικογένεια! 100% πάνω οι αντικειμενικές στις λαϊκές περιοχές! Η Δάφνη έγινε πιο ακριβή από την Εκάλη… Στις επονομαζόμενες «λαϊκές» και «υποβαθμισμένες περιοχές» (Περιστέρι, Αιγάλεω, Άγιος Δημήτριος, Πέραμα, Νίκαια, Δραπετσώνα, Καλλιθέα κ.ά.) οι τιμές της Εφορίας αυξήθηκαν κατά 100% [1] ! Εξοντωτικά τεκμήρια διαβίωσης. Γυναίκα διαζευγμένη με ένα ανήλικο τέκνο, πάμφτωχη κυριολεκτικά, με ετήσιο πραγματικό εισόδημα 4.500 ευρώ, με ένα σπίτι 90 τ.μ στα Σεπόλια (από γονική παροχή πριν από 30 χρόνια) και ένα ταπεινό αυτοκινητάκι (που το πληρώνει κάθε μήνα με δόσεις), καλείται με βάση εξοντωτικά τεκμήρια διαβίωσης να πληρώσει ετήσιο φόρο εισοδήματος ύψους 2.800 ευρώ [2] !!! Καμία δημόσια συζήτηση για την άνευ προηγουμένου απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών, για το υποχρεωτικό από το εθνικό, το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο, κούρεμα των δανείων που οι πολίτες οφείλουν στις τράπεζες, οι οποίες ανακεφαλαιωθήκαν με χρήματα που αναδέχθηκαν υποχρεωτικά ως Χρέος οι πολίτες. 

Εμπίπτουν οι συμβάσεις πιστώσεως με ανοικτό [αλληλόχρεο] λογαριασμό στις διατάξεις που προστατεύουν τον καταναλωτή?

Αλληλόχρεος (ή ανοικτός ή τρεχούμενος) λογαριασμός υπάρχει όταν δύο πρόσωπα συμφωνούν με σύμβαση να μην επιδιώκονται ή διατίθενται μεμονωμένα οι απαιτήσεις, που προκύπτουν από τις μεταξύ τους συναλλαγές, αλλά να φέρονται σε κοινό λογαριασμό με σκοπό να εκκαθαρίζονται και να αποσβένονται κατά το κλείσιμο του λογαριασμού αυτού, που θα γίνεται κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα, σε τρόπο ώστε να αποτελέσει τη μοναδική τους απαίτηση το κατάλοιπο του λογαριασμού, που τυχόν θα υπάρχει.

Οι πιστώσεις του τύπου αυτού, με σύναψη σύμβασης αλληλόχρεου ανοικτού ή τρεχούμενου λογαριασμού με την τράπεζα, αποτελέσαν την πλέον διαδεδομένη μορφή χρηματοδότησης επιχειρήσεων και επαγγελματιών, κυρίως λόγω της ευελιξίας τους και της αποτελεσματικότητάς τους στην κάλυψη των αναγκών σε κεφάλαιο κίνησης για την εξασφάλιση της απαιτούμενης ρευστότητας.

Στην δύσκολη ωστόσο οικονομική περίοδο που διανύουμε, τίθεται επιτακτικά το ερώτημα αν οι άκυροι Γενικοί Όροι Συναλλαγών (ΓΟΣ) που αναμφίβολα περιέχονται στις συμβάσεις πιστώσεως με ανοικτό [αλληλόχρεο] λογαριασμό εμπίπτουν στις διατάξεις του νόμου περί προστασίας καταναλωτών και άρα, αν οι δανειζόμενοι μέσω του χρηματοδοτικού εν λογω  προϊόντος δικαιούνται δικαστικής προστασίας θεωρούμενοι εκ των προτέρων «καταναλωτές».

Αριθμός Απόφασης 145/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας: Ακύρως εκδίδεται διαταγή πληρωμής όταν υφίσταται ως προς τους επικαλούμενους ως καταχρηστικούς όρους δεδικασμένο υπέρ του συνόλου των καταναλωτών που απορρέει από δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν επί συλλογικών αγωγών μεταξύ Ενώσεων Καταναλωτών και Τραπεζών

Στη δίκη αυτή η ανακόπτουσα (δανειολήπτης - εντολέας μου) ισχυρίστηκε ότι ακύρως εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, διότι υφίστατο ως προς τους επικαλούμενους από αυτή ως καταχρηστικούς όρους δεδικασμένο υπέρ του συνόλου των καταναλωτών και συνακόλουθα και της ίδιας [ανακόπτουσας] που απορρέει από δικαστικές αποφάσεις (μεταξύ άλλων της ΑΠ 1219/2001) που εκδόθηκαν επί συλλογικών  αγωγών μεταξύ Ενώσεων Καταναλωτών και Τραπεζών, από τις οποίες [αποφάσεις] παράγεται μια ιδιότυπη δεσμευτικότητα, που ισχύει έναντι πάντων και  αν δεν ήταν διάδικοι και επομένως, όσα αυτές καθορίζουν ισχύουν και για όλες τις τράπεζες, το οποίο [δεδικασμένο] αναλογικά, λειτουργεί ως αρνητική διαδικαστική προϋπόθεση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής που προσβλήθηκε με ανακοπή.

Ο λόγος αυτός της ανακοπής, κρίθηκε ως επαρκώς ορισμένος παρά του περί αντιθέτου ισχυρισμού της καθ ης Τράπεζας (Eurobank). Περαιτέρω,  πιθανολογήθηκε ότι είναι νόμιμος, με το σκεπτικό, ότι «η ενέργεια της ισχύος της απόφασης επί της συλλογικής αγωγής εκδηλώνεται (όπως ακριβώς και του δεδικασμένου) τόσο εξωδίκως, υπό την έννοια ότι οι προμηθευτές (Τράπεζες) είναι υποχρεωμένοι να συμμορφωθούν προς όσα ορίζει η απόφαση, όσο και σε δικονομικό επίπεδο, έτσι ώστε αν το ζήτημα, που κρίθηκε με τη συλλογική αγωγή, είναι προδικαστικό δίκης, που διεξάγεται μεταξύ καταναλωτή και προμηθευτή (οποιουδήποτε καταναλωτή έστω και μη μέλους της ένωσης, έστω και αν δεν είχε μετάσχει στη δίκη επί της συλλογικής αγωγής) το δικαστήριο δεσμεύεται από την απόφαση επί της συλλογικής αγωγής. Συνεπώς, αν η συλλογική αγωγή είχε γίνει δέκτη (π.χ. είχε αναγνωρίσει ορισμένο Όρο στο έντυπο της σύμβασης ως καταχρηστικό), ο καταναλωτής μπορεί να επικαλεστεί το αποτέλεσμα της απόφασης ως δεσμευτικό κατά την εκδίκαση της αγωγής του κατά του προμηθευτή (Τράπεζας)».

Πλήρης νομική αποδόμηση του κουρέματος των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η περίληψη της δήλωσης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον παράνομο χαρακτήρα της πράξης του κουρέματος των καταθετών της Κύπρου. Ολόκληρη η δήλωση – νομική ανάλυση δημοσιεύεται εδώ, εδώ και για απευθείας download εδώ.

-------------

Η μετατροπή ποσοστού 37,5% των καταθέσεων της Τράπεζας Κύπρου που μετατράπηκε σε Μετοχές της ίδιας Τράπεζας (Τάξης Α) με τιμή μετατροπής 1 ευρώ ονομαστικής αξίας Μετοχής για κάθε 1 ευρώ, δεν αποτελεί ούτε «ειδικό» ούτε «εύλογης αξίας» αντάλλαγμα αλλά πρόκειται εμφανώς για άμεσο ονομαστικό ΦΟΡΟ που επιβλήθηκε στην περιουσία του φορολογούμενου καταθέτη κατοίκου της αλλοδαπής. Πρόκειται δηλαδή για  αναγκαστική παροχή (ΦΟΡΟ) που επιβλήθηκε στους ανασφάλιστους κατάθετες της Τράπεζας Κύπρου και Λαϊκής, βάσει των σχετικών δεσμεύσεων που ανέλαβε το Κυπριακό Δημόσιο έναντι των δανειστών του, για το λόγο ότι οι καταθέτες δεν ενήργησαν με επίγνωση, ούτε βεβαίως με τη θέλησή τους,  στα πλαίσια μιας συναλλαγής που διεξάγεται σε καθαρά εμπορική βάση, αφού αν οι καταθέτες  ενεργούσαν  με τη θέλησή τους και με πλήρη γνώση των συνθηκών αγοράς που προηγήθηκαν και μεσολάβησαν του κουρέματος, «ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ» [βλ. ΔΙΕΘΝΈΣ ΠΡΌΤΥΠΟ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉΣ ΑΝΑΦΟΡΆΣ 2, κεφάλαιο «Συναλλαγές που επιμετρώνται με αναφορά στην εύλογη αξία των παραχωρηθέντων συμμετοχικών τίτλων»].

Απόλυτη απαγόρευση φορολόγησης των καταθέσεων (κούρεμα), απορρέουσα ευθέως από τις διακρατικές συμφωνίες για την αποφυγή διπλής φορολόγησης του κεφαλαίου, για τις καταθέσεις που τηρούν στις κυπριακές τράπεζες οι κάτοικοι των Κρατών Austria,  Belgium,  Bulgaria, Canada , China , πρώην Czechoslovakia, Germany, Hungary, India, Kuwait, Lebanon, Malta, Mauritius, Poland, Romania, Russia, Seychelles, South Africa, Yugoslavia (όλα τα πρώην ομόσπονδα κράτη) και Σερβία – Μαυροβούνιο. Τα παραπάνω Κράτη προνόησαν για την προστασία των πολιτών τους που τηρούν καταθέσεις στις τράπεζες εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με σύναψη διμερών συμβάσεων για την αποφυγή διπλής φορολογίας, με αυτούσια μεταφορά του άρθρου 22 του Κεφαλαίου IV (ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ) του  υποδείγματος της φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ από το οποίο προκύπτει ότι Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ (Κ). 

Κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο: Δήλωση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον παράνομο χαρακτήρα της πράξης

Πλήρης νομική αποδόμηση του κουρέματος των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Η νομική ανάλυση δημοσιεύεται επίσης εδώ και για απευθείας download εδώ. Η περίληψη εδώ.

Η δήλωση υποβλήθηκε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, στη διεύθυνση comm-rep-athens@ec.europa.eu

Ακολουθεί το δράμα του Ευρώ σε 68 σελίδες…

Προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: ΟΔΗΓΙΑ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΠΛΟΥ ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ

Διηγώντας τα να κλαις και να γελάς…

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να  εκδώσει αμέσως Πρόταση για οδηγία στα πρότυπα της αποφυγής διπλής φορολογίας, σχετικά με την κύρωση Συμβάσεων μεταξύ των Κρατών μελών της Ζώνης του Ευρώ αποσκοπούσα στην αποφυγή διπλής συμμετοχής των καταθετών στο νέο πρότυπο διάσωσης που τους επιβάλει σημαντικό οικονομικό κόστος για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας μέλους που τηρούν την κατάθεση,  με συμμετοχή ιδιωτών (bail in), με την αναγκαστική μετατροπή του τραπεζικού χρέους σε μετοχικό κεφάλαιο, χωρίς τη χρησιμοποίηση δημοσίου χρήματος.

Το κείμενο των συμβάσεων προτείνω  να είναι  κάπως έτσι:

SOS για όσους χρεωστάνε στο Δημόσιο ποσά πάνω από 5.000 ευρώ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο σε όσο το δυνατόν πιο απλή γλώσσα γίνεται ώστε να γίνει κατανοητό από τον απλό πολίτη. Την  επιστημονική – νομική ανάλυση τη δημοσιεύω εδώ. ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΣΟΥ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΛΑΒΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΟΤΙ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΕ ΜΗΝΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΓΙΑ ΧΡΕΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΟΥ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ 5.000 ΕΥΡΩ και μέσα σε αυτά, περιλαμβάνονται και χρέη που δημιουργήθηκαν ΠΡΙΝ από την 31/03/2011.

-------------

Σε αναζήτηση στρατοπέδου προκειμένου να μεταφερθούν εκεί οι κρατούμενοι για οικονομικά εγκλήματα βρίσκεται το υπουργείο Δικαιοσύνης σύμφωνα με όσα ανέφερε στην βουλή ο υφυπουργός Οικονομικών. «Δεν μιλάμε για στρατόπεδα συγκέντρωσης», διευκρινίζει ο υφυπουργός (πηγή). Να σημειωθεί πάντως, ότι αυτό που προσδίδει σε ένα χώρο περιορισμού της ανθρώπινης  ελευθερίας την έννοια του "στρατοπέδου συγκέντρωσης", είναι κατ αρχήν, η άδικη δίωξη και κατά συνέπεια ο παράνομος εγκλεισμός. 

Το νομικό ζήτημα που εδώ αναλύεται είναι η τροποποίηση που ψηφίστηκε με τον πρόσφατο νόμο 3943/2011, που προβλέπει ότι οι οφειλέτες του Δημοσίου μπορεί να διωχθούν ποινικά, για χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ που έχουν βεβαιωθεί και ΠΡΙΝ από την 31 Μαρτίου 2011 (ημερομηνία ισχύος του Ν. 3943/2011).

Η παράγραφος 9 του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3943/2011 που προβλέπει ότι οι οφειλέτες του Δημοσίου μπορεί να διωχθούν για χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ που έχουν βεβαιωθεί από τις Δ.Ο.Υ. και ΠΡΙΝ από την 31 Μαρτίου 2011 (ημερομηνία ισχύος του Ν. 3943/2011)

SOS για όσους χρωστάνε στο Δημόσιο ποσά πάνω από 5.000 ευρώ και βρεθούν κατηγορούμενοι. Το άρθρο σε απλή γλώσσα εδώ. Download από εδώ και πήγαινε  στο δικηγόρο σου. 

Η επίμαχη παράγραφος υπ’ αριθμ. 9 του  άρθρου 25  Ν. 1882/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3943/2011  έχει ως εξής: «Προκειμένου περί χρεών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ήδη ληξιπρόθεσμων κατά την έναρξη ισχύος της παρούσης παραγράφου, τα ποινικά αδικήματα των περιπτώσεων α`, β`, γ` και δ` της παραγράφου αυτής, τελούνται με τη συνέχιση της μη καταβολής τους μετά την πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από την έναρξη ισχύος των διατάξεων της παρούσας παραγράφου» Με βάση την παραπάνω διάταξη, οι οφειλέτες του Δημοσίου μπορεί να διωχθούν για χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ που έχουν βεβαιωθεί από τις Δ.Ο.Υ. και πριν από την 31 Μαρτίου 2011 (ημερομηνία ισχύος του Ν. 3943/2011), εισάγοντας με τον τρόπο αυτό ανεπίτρεπτη αναδρομικότητα του ποινικού νόμου, με  αναδρομή που οδηγεί σε θεμελίωση ή επιβάρυνση του αξιοποίνου.