Το δικαίωμα διαγραφής των ασφαλισμένων από τα μητρώα των Κοινωνικοασφαλιστικών Συνταξιοδοτικών Οργανισμών. Η εναλλακτική της καταβολής ασφαλιστικών εισφορών με παροχή εγγύησης του ελληνικού δημοσίου υπέρ των ασφαλισμένων

Δεδομένου ότι οι Κοινωνικοασφαλιστικοί Συνταξιοδοτικοί Οργανισμοί έχουν καταρρεύσει, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί από τα Δικαστήρια είναι  αν το απλό ταμειακό συμφέρον των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να εξομοιωθεί με το δημόσιο ή γενικό συμφέρον, ώστε να μπορεί να αιτιολογήσει την παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων και του δικαιώματος για σεβασμό της περιουσίας των ασφαλισμένων, οι οποίοι υποχρεώνονται να καταβάλουν υπέρογκες εισφορές, για να λάβουν στο μέλλον συντάξεις ένδειας… 

Κατά τη γνώμη μου, υπό τις παρούσες συνθήκες, η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών είναι νόμιμη υπό την προϋπόθεση παροχής εγγύησης του ελληνικού δημοσίου υπέρ των ασφαλισμένων. Διαφορετικά, ο ασφαλισμένος έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει τη διαγραφή του από τα μητρώα του Κοινωνικοασφαλιστικού Συνταξιοδοτικού Οργανισμού που τον «ασφαλίζει».

---------------

1. Το ελληνικό κράτος διανύει παρατεταμένη κατάσταση κατάρρευσης των δημοσιονομικών του και ως εκ τούτου είναι παντελώς αφερέγγυο. Σύμφωνα με το μακροοικονομικό σενάριο του ΟΟΣΑ, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας προβλέπεται να φτάσει στα 181,3% του ΑΕΠ το 2014, από 176,6% φέτος, ενώ η ελληνική οικονομία θα πρέπει να παρουσιάσει υψηλές επιδόσεις τα επόμενα χρόνια για να μπορέσει να καταστεί βιώσιμο ένα τέτοιο ποσοστό χρέους. Αν η ανάπτυξη δεν είναι η αναμενόμενη, τότε θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για περαιτέρω βοήθεια στην Ελλάδα ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Η έκθεση του ΟΟΣΑ προσδιορίζει ότι η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει χρηματοδοτικό κενό 10 δισ. ευρώ για την περίοδο 2014-2016 επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις των διεθνών οίκων αξιολόγησης. Περαιτέρω, από  την τελευταία Έκθεση της ΤτΕ (Ιούνιος 2014) στην οποια αναλύεται η  δυναμική του ΑΕΠ έως το 2030, εκτιμάται ότι σύμφωνα με το απαισιόδοξο σενάριο το ΑΕΠ θα "τρέχει" με ρυθμούς μόλις 1,4%, σύμφωνα με το αισιόδοξο με ρυθμούς 2,9% και σύμφωνα με το κεντρικό σενάριο με 2,1%. Από τις εκτιμήσεις της ΤτΕ προκύπτει ότι η δυναμική αυτή του ΑΕΠ θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του Χρέους έως και 10 μονάδες το 2020, δηλαδή στο 137% του ΑΕΠ, ανατρέποντας πλήρως τους σχεδιασμούς και της κυβέρνησης...

Το φαινόμενο της πεταλούδας στον Καπιταλισμό και το “Άγιο Δισκοπότηρο” του Μαρξισμού

Το φαινόμενο της πεταλούδας είναι μια ποιητική μεταφορά, στη θεωρία του χάους για το φαινόμενο της ευαίσθητης εξάρτησης ενός συστήματος από τις αρχικές συνθήκες. Σύμφωνα με μια από τις διατυπώσεις, λέγεται ότι "αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα". Διαφορετικές παραλλαγές εκφράζουν ουσιαστικά την ίδια ιδέα: μια απειροελάχιστη μεταβολή στη ροή των γεγονότων οδηγεί, μετά από την πάροδο αρκετού χρόνου, σε μια εξέλιξη της ιστορίας του συστήματος δραματικά διαφορετική από εκείνη που θα λάμβανε χώρα, αν δεν είχε συμβεί η μεταβολή. Στο συγκεκριμένο μοντέλο, και η ελάχιστη ακόμη έλλειψη ακρίβειας είναι καθοριστική - κάτι που αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είναι γενικό χαρακτηριστικό μιας ολόκληρης κλάσης συστημάτων, των λεγόμενων χαοτικών [πηγή]

Στην κλάση αυτή, των χαοτικών συστημάτων, συγκαταλέγεται και ο Καπιταλισμός.  Αν "αν ένας καταναλωτής αγοράσει μια Coca Cola στην Ελλάδα, μπορεί να φέρει καταιγίδα στη Ζώνη του Ευρώ".

Που πάνε τα λεφτά που εισπράττει το Κ.Ε.Α.Ο. από τους ασφαλισμένους?

Στην υπ’ αριθ. Φ.80000/οικ.25379/312απόφαση [Διαδικασία είσπραξης και ηλεκτρονικής διαχείρισης των ληξιπρόθεσμωνασφαλιστικών οφειλών εντός του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ)] ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Με την απόδοση μοναδικού αριθμού ΚΕΑΟ στην Πράξη Βεβαίωσης Οφειλής, αυτή καθίσταται νόμιμος εκτελεστός τίτλος, και εγγράφεται ηλεκτρονικά στο Ειδικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Εσόδων του ΚΕΑΟ. Το ΚΕΑΟ επιδιώκει την είσπραξη της οφειλής, ενώ το ποσό που εισπράττεται αποτελεί έσοδο των οικείων ασφαλιστικών οργανισμών”.

Περαιτέρω, από την παρ.10 του άρθρου 101 του ν. 4172/2013 [Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών(Κ.Ε.Α.Ο.)] προβλέπεται η έκδοση μίας σειράς Κανονιστικών Πράξεων, που αφορούν σε θέματα οργάνωσης, λειτουργίας και στελέχωσης του ΚΕΑΟ, μεταξύ δε αυτών και η απόφαση του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας “για τον τρόπο και τον χρόνο απόδοσης των εισπράξεων των οφειλών στους οικείους ασφαλιστικούς οργανισμούς”, η οποία σύμφωνα με το ΕΓΚ Φ.8//2013 ΕΓΓΡ.ΓΓΚΑ 5/8/13 έπρεπε να έχει εκδοθεί μέχρι την 30^η Αυγούστου του έτους 2013…

“μετά τη διαβίβαση στο Κ.Ε.Α.Ο. των ληξιπροθέσμων οφειλών κάθε είδους διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση που ασκείται ενώπιον των οικείων Ασφαλιστικών Οργανισμών ή Δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα”

Στην παράγραφο 4 του άρθρου 101 ν. 4172/2013 [Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.)] ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: 4. Στη βάση δεδομένων του Κ.Ε.Α.Ο. διαβιβάζεται αυτοματοποιημένα η πράξη βεβαίωσης οφειλής εντός μηνός από τη σύνταξη της και της αποδίδεται μοναδικός αριθμός. Μετά το διαχωρισμό των οφειλών σε άμεσα εισπράξιμες και επισφαλείς: α) … , β)…, γ)…, δ) μετά τη διαβίβαση στο  Κ.Ε.Α.Ο. των ληξιπροθέσμων οφειλών κάθε είδους διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση που ασκείται ενώπιον των οικείων Ασφαλιστικών Οργανισμών ή Δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Επίσης, στο άρθρο  11 παρ α ορίζεται ότι “Η άσκηση διοικητικών προσφυγών ή ενδίκων βοηθημάτων κατά την ισχύουσα διαδικασία στους οικείους ασφαλιστικούς οργανισμούς για την αμφισβήτηση των καθυστερούμενων ασφαλιστικών οφειλών δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα”.

Σύμφωνα με την  αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού δικαίου, ο Εθνικός νομοθέτης όσο και ο Εθνικός δικαστής των κρατών μελών της Ε.Ε. δεν έχουν την εξουσία να μεταβάλουν ούτε να παρερμηνεύουν τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, διότι τότε παραβιάζεται το κοινοτικό δίκαιο το οποίο υπερισχύει κάθε άλλης αντίθετης διάταξης του εσωτερικού δικαίου, κατά το άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος, βάσει του οποίου η Ελλάδα προσχώρησε στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες από 1-1-1981, δυνάμει της από 28-5-1979 Σύμβασης προσχώρησης της Ελλάδος στην τότε Ε.Ο.Κ., η οποία κυρώθηκε με το Ν.945/1979 (Ολ. ΑΠ 23/1998).

Η παράλειψη αναπλήρωσης των κεφαλαίων που τα Ταμεία απώλεσαν από το PSI και η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών καθ' υπέρβαση των ορίων της καθιερούμενης από το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος αρχής της ισότητας στα δημόσια βάρη

1. Οι συνέπειες του PSI στα αποθεματικά των ΕΤΑΑ-ΤΑΝ και ΤΕΑΔ. Ζημία του Ταμείου ύψους 777.400.000 ευρώ η οποια αποτελεί ωφέλεια του δημοσίου, λόγω της συνεπαγόμενης ισόποσης μείωσης του δημοσίου χρέους  

Το PSI υπήρξε η χαριστική βολή και για το Τ.Ν., με αφαίρεση 601.400.000 ευρώ και ποσού 176.000.000 ευρώ από το ΤΕΑΔ. Αποτέλεσμα ήταν τα διαθέσιμα αποθεματικά τους να μειωθούν σε 198.600.000 ευρώ και 58.380.000 ευρώ, από 800.000.000 ευρώ και 234.000.000 ευρώ στις 28-2-2012. Ήτοι ζημία συνολικού ύψους 777.400.000 εκατομμυρίων ευρώ για τα  ΕΤΑΑ-ΤΑΝ και ΤΕΑΔ  από την εθελοντική συμμετοχή τους στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων. Τα 777.400.000 ευρώ, δηλαδή το σύνολο των απωλειών του Ταμείου από το PSI, αποτελεί ταυτόχρονα όφελος για το δημόσιο λόγω της συνεπαγόμενης ισόποσης μείωσης του δημοσίου χρέους, καθώς και της σημαντικής ελάφρυνσης για μελλοντικές πληρωμές τόκων. Σημειωτέων ότι τα ΕΤΑΑ-ΤΑΝ και ΤΕΑΔ  ουδέποτε ανακεφαλαιοποιήθηκαν. 

Η ελληνική «λίστα Schindler»

Το 1897, με τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, ένας ξένος, ο Εδουάρδος Λω, εξυγίανε τα δημοσιονομικά της Ελλάδας, προστάτευσε το δημόσιο συμφέρον από την κλεπτοκρατία της εποχής και οδήγησε την Ελλάδα στην πρωτοφανή ανάπτυξη των πρώτων χρόνων του 20ού αιώνα - εκείνη την ανάπτυξη που άνοιξε τον δρόμο στην πολιτική μεταρρύθμιση του 1909.

Το φως της δημοσιότητας έχουν δει, εν μέσω Κρίσης, «λίστες», όπως αυτή της  «Λαγκάρντ», του «Λίχτενσταϊν», των «400 ελλήνων με τα ακριβά ακίνητα στο Λονδίνο» κ.ά, που αποτελούν την ελληνική εκδοχή της «λίστας του Σίντλερ». Της επιλεκτικής δηλαδή διάσωσης κάποιων ελαχίστων προνομιούχων, από το Οικονομικό Ολοκαύτωμα που με αμείλικτη ένταση εξολοθρεύει τους Έλληνες τα πέντε τελευταία χρόνια. Πρόκειται δυστυχώς για την ελληνική εκδοχή των λιγοστών Εβραίων που διασώθηκαν από τον Σίντλερ [1] κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τους εκατομμύρια υπολοίπους να οδηγούνται μαζικά σε αφανισμό…

- 600 δισεκ ευρώ διατηρούν  σύμφωνα με το έγκυρο Der Spiegel μια χούφτα «έλληνες» σε προσωπικούς λογαριασμούς στην Ελβετία!!! Τα εμβάσματα αυτά ουδέποτε έως σήμερα ελεγχτήκαν [2].  Να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό ότι, προς την κατεύθυνση της συγκατάθεσης των πολιτικών προσώπων για την άρση του τραπεζικού απορρήτου προς τις Ελβετικές Τράπεζες ώστε να διεξαχθεί έρευνα για τυχόν λογαριασμούς που τα εν λόγω πρόσωπα διατηρούν, είχε στο πρόσφατο παρελθόν γίνει πρόταση ομάδας βουλευτών, την οποία ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε απορρίψει κατηγορηματικά... [3]

Thoughts on digital re-establishment of Marxist Theory [iCommunism]

Chapters

@ the problem

@ the cause

@ the decline

@ the awakening

@ the Perfect Societies [iDemocracy]

- geolocation human tracking system

- transferring monetary units in “digital wallets”

- personalised parameterisation of the weight of the electoral vote (electoral set up)

@”iCommunism” [innovative digital re-establishment of Marxist Theory with smart systems for the Central Control of the Economy and the regulation of financial transactions with a strictly defined relations between production and consumption]

- “iNeoliberalism” and “iΚeynesianism”, as an auxiliary Setup for the Economy which operates on an “iCommunism” platform

The article as a pdf here [English, Greek]

iPhone vs Police. Η ψηφιοποίηση των στοιχείων που συνθέτουν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. “Body-tracking wristbands”, “tap n pay”, “tap n vote” και “Wearable Democracy”. Η επερχομένη έκρηξη των κοινωνικοπολιτικών apps (SoPol apps).

Η ενοποίηση και  ενσωμάτωση στον ευρύτερο κοινωνικό ιστό των παρακάτω εφαρμογών, που σήμερα λειτουργούν σε πρώιμη έκδοση, θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην έκρηξη των κοινωνικοπολιτικών apps, που θα σηματοδοτήσει  τη  μετάβαση από τις αναλογικές πρωτόγονες σημερινές κοινωνίες του Μεταβιομηχανικού Κοινωνικού Μεσαίωνα, στις προηγμένες ανώτερες κοινωνίες, πάνω στις οποίες θα χτιστούν οι Τέλειες Δημοκρατίες του μέλλοντος.  

Η απόφαση 66/2014 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πατρών με την οποια υποχρεώνεται ο ΟΟΑΕ να θεωρήσει τα βιβλιάρια ασθενείας των ασφαλισμένων που ήταν ληξιπρόθεσμοι ως προς την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών τους

Οι αιτούντες ήταν ληξιπρόθεσμοι ως προς την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών τους έναντι του  Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε). Εκ του λόγου τούτου ο καθού η αίτηση Οργανισμός αρνούνταν να θεωρήσει τα ασφαλιστικά βιβλιάρια των αιτούντων -ασφαλισμένων του καθώς επίσης και να χορηγήσει σε αυτούς ασφαλιστική ενημερότητα. Κατόπιν αυτών, οι αιτούντες άσκησαν ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πατρών προσφυγή  [κατά του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε)] ισχυριζόμενοι ότι λόγω της οικονομικής κρίσεως που είχε ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση των εισοδημάτων τους, αδυνατούσαν να καταβάλουν τις αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές τους, με αποτέλεσμα να στερούνται οι  ίδιοι  και οι  οικογένειες τους ιατροφαρμακευτικής και υγειονομικής περίθαλψης, παρόλο που ο Οργανισμός εξακολουθεί να χρεώνει σε καθέναν εξ' αυτών τις αντίστοιχες εισφορές. Εξάλλου, κατά τους  ισχυρισμούς τους, αδυνατούν επίσης να καταβάλουν τις εισφορές που αναλογούν στην κλίμακα την οποία εντάσσονται, καθόσον το ύψος αυτών είναι δυσανάλογο των εισοδημάτων τους,  λόγω δε των ληξιπρόθεσμων  οφειλών   τους   δεν  δύνανται   να  λάβουν  ασφαλιστική ενημερότητα ενώ επίκειται και κίνδυνος λήψεως εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.

Περαιτέρω, με αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, οι αιτούντες ζήτησαν από το Δικαστήριο ως μέτρο προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, να υποχρεωθούν τα αρμόδια όργανα του Ο.Ο.Α.Ε.  α) να προβούν στη θεώρηση των βιβλιαρίων υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως αυτών με την ιδιότητα των ασφαλισμένων στο εν λόγω Οργανισμό, β) να παύσουν πλέον να υπαγάγουν τους αιτούντες στις ανώτερες κλίμακες ασφαλιστικών εισφορών του εν λόγω ταμείου, γ) να σταματήσουν τη λήψη αναγκαστικών μέτρων εναντίον των αιτούντων λόγω οφειλών τους απέναντι στον καθού Οργανισμό και δ) να χορηγούν ασφαλιστική ενημερότητα στους αιτούντες - ασφαλισμένους του καθ ού η αίτηση Ασφαλιστικού Οργανισμού, καθόσον σε περίπτωση συνέχισης της άρνησης του καθού Οργανισμού να προβεί στις ως άνω ενέργειες επίκειται άμεσος κίνδυνος της υγείας των αιτούντων καθώς και της οικονομικής θέσης αυτών.

Με την κρινόμενη αίτηση, οι αιτούντες ισχυρίστηκαν επίσης ότι, η συνεχιζόμενη άρνηση του καθ ού Οργανισμού να θεωρήσει τα βιβλιάρια υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης λόγω των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να χρεώνει τις αναλογούσες σε καθέναν εξ' αυτών εισφορές, θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τη δική τους και των οικογενειών τους. Περαιτέρω, η συνέχιση της υπαγωγής τους σε ανώτερες κλίμακες ασφαλιστικών εισφορών, καθώς και η μη χορήγηση ασφαλιστικής ενημερότητας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι επίκειται άμεσος κίνδυνος αναγκαστικής είσπραξης των οφειλών τους εκ μέρους του καθού, επιφέρει ανεπανόρθωτη οικονομική και ηθική βλάβη των συμφερόντων τους. Εκ του λόγου τούτου ζήτησαν να υποχρεωθεί ο καθ ού Οργανισμός : α) να προβεί στη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας τους, β) στην κατάταξη ενός εκάστου εξ αυτών στη μικρότερη δυνατή κλίμακα εισφορών και δη στην 001, γ) να απέχει από κάθε πράξη λήψεως εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων με σκοπό την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους και δ) να τους χορηγηθεί το δικαίωμα λήψης ασφαλιστικής ενημερότητας.

Το Δικαστήριο είπε  ότι, «η μη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας των αιτούντων λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών τους , συνιστά επαχθέστατο μέτρο εις βάρος των ασφαλισμένων και  καθιστά αυτούς σε δυσμενέστατη  θέση έναντι του Οργανισμού, καθόσον αυτοί μεν, στερούνται παντελώς ιατροφαρμακευτικής -νοσοκομειακής περίθαλψης με αποτέλεσμα  σε περίπτωση επελθόντος κινδύνου της κατάστασης της υγείας τους να στερούνται του δικαιώματος προστασίας και αποκατάστασης αυτής , αγαθό του οποίου η υποχρέωση προστασίας αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση του κοινωνικού κράτους, που πηγάζει απευθείας εκ του Συντάγματος, ο Οργανισμός δε, δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του οποτεδήποτε με τη λήψη εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης». Έκρινε έτσι  ότι συντρέχει λόγος κατεπείγοντος της αιτούμενης ρύθμισης με την έννοια ότι «ανακύπτει κίνδυνος να καταστεί με την πάροδο του χρόνου αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής η ρύθμιση της κατάστασης ακόμη, η επανόρθωση της οποίας θα είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής ακόμα και εάν εκδοθεί ευνοϊκή απόφαση επί της εκκρεμούσας προσφυγής».

Στα αξιοσημείωτα της απόφασης συγκαταλέγονται

α) το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν απέρριψε την αίτηση, αν και η δυνατότητα αυτή παρέχονταν ευθέως από την παράγραφο 4 του  άρθρου 210 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, λόγω του προδήλως αβάσιμου της  προσφυγής . («Η αίτηση για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης μπορεί να απορριφθεί: α)…, β) αν η αντίστοιχη προσφυγή ή αγωγή είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη.»). Σημειωτέων ότι, το οικονομικό ενδιαφέρον στην εν λόγω υπόθεση ήταν μείζονος σημασίας για τα συμφέροντα του δημοσίου. Άρα οι οικονομικές συνέπειες από την αποδοχή της αίτησης είναι σοβαρότατες, σε σημείο μάλιστα που το Δημόσιο θα μπορούσε να ισχυριστεί, κατά την πάγια τακτική που ακολουθεί, ότι οι αρνητικές συνέπειες για τους υπό κατάρρευση ασφαλιστικούς φορείς είναι στην προκείμενη περίπτωση σοβαρότερες από την ωφέλεια των αιτούντων.       

β) η επισήμανση στην απόφαση, σύμφωνα με την οποία, «ο καθ ου Οργανισμός (Ο.Ο.Α.Ε.), αρνείται τη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας των ασφαλισμένων λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών τους, αν και δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του οποτεδήποτε  με τη λήψη εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης». Τούτο (το αδιανόητο νομικά), αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, αν ληφθεί υπόψη ότι ο καθ ου ασφαλιστικός φορέας, παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί και εγγράφει στα μητρώα των ασφαλισμένων του τις εισφορές του κλάδου υγείας εφαρμόζοντας τις οικίες διατάξεις του τρόπου βεβαίωσης εντος των προθεσμιών καταβολής, επιβάλλοντας μάλιστα τις προβλεπόμενες από τον νόμο κυρώσεις στις περιπτώσεις καθυστέρησης καταβολής τους (υπερημερία κλπ), ωστόσο αρνείται στους ασφαλισμένους του την ασφαλιστική ικανότητα για παροχή υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης  και  την χορήγηση βιβλιαρίου ασθενείας , τούτο δε, παρότι δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του με τη λήψη εις βάρος των οφειλετών του (ασφαλισμένων) αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.

Στο μεταξύ, στις μάζες των εξαθλιωμένων ανασφάλιστων (που νομικά, όμως, λογίζονται ως ασφαλισμένοι), εκτυλίσσεται ανθρωπιστική καταστροφή ασύλληπτων διατάσεων, οι νομικές συνέπειες της οποίας θα απασχολούν τα αστικά και ποινικά δικαστήρια της χώρας για πολλά χρόνια.

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης δημοσιεύεται εδώ.

Η παραπάνω απόφαση, καθώς και η σημαντική αυτή απόφαση, με την οποια  διατάθηκε η  αναστολή λήψης κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας δικηγόρου, ως άμεσης συνέπειας της προσβαλλόμενης πράξεως του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, για τον εξαναγκασμό του της είσπραξης οφειλής από ασφαλιστικές εισφορές, αποτελούν δυο πολύ σημαντικές αποφάσεις, στον δίκαιο αγώνα των «ασφαλισμένων» εναντίον  των χρεοκοπημένων οργανισμών, κοινωνικής δήθεν ασφάλισης.

Προσωρινή Διαταγή του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για τα τέλη κυκλοφορίας

Με αίτηση αναστολής εκτέλεσης στρεφόμενης κατά του Ελληνικού Δημοσίου που ασκήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, φορολογούμενος ζήτησε να απαγορευθεί η αναγκαστική είσπραξη του καταλογισθέντος σε βάρος του ποσού, κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε, που επισπευδόταν με βάση την οριστική πράξη προσδιορισμού τελών κυκλοφορίας και προστίμου για τέλη Κυκλοφορίας έτους 2013, με την οποία ειδικότερα, βεβαιώθηκε ταμειακώς, α) το ποσό των 660 ευρώ προερχόμενο από τα οφειλόμενα προς το Δημόσιο τέλη κυκλοφορίας για το έτος 2013 για το ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του και, β) ισόποσο πρόστιμο ποσού 660 ευρώ για μη καταβολή τελών κυκλοφορίας έτους 2013. Ζήτησε επίσης, να εκδοθεί προσωρινή διαταγή αναστέλλουσα την εκτέλεση των ανωτέρω προσβαλλόμενων πράξεων, μέχρις εκδόσεως τελεσίδικης απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής.

Με την από 16/04/2013 Προσωρινή Διαταγή που εξέδωσε η Δικαστής Υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η αίτηση έγινε εν μέρει δεκτή, διατάσσοντας περαιτέρω, την αναστολή εκτέλεσης των παραπάνω πράξεων, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη σε βάρος του αιτούντος – φορολογούμενου του αναγκαστικού μέτρου της κατάσχεσης και της αφαίρεσης της άδειας κυκλοφορίας του ΙΧΕ αυτοκινήτου του, ιδιοκτησίας του.

Η απόφαση δημοσιεύεται εδώ. 

Η αίτηση αναστολής δημοσιεύεται εδώ. Σχετικό ποστ για την αναστολή εκτέλεσης για τα τέλη κυκλοφορίας εδώ.

*Την ανακοπή και αναστολή εκτέλεσης συνέταξα (δίχως να λάβω αμοιβή), για λογαριασμό μέλους της δραστήριας ομάδας "Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου". Ενώπιον του Δικαστή Υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο φορολογούμενος εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο Θεσσαλονίκης Μαριέλλα Κοσμίδου. 

Δήμευση περιουσιών των ελλήνων φορολογούμενων. Καταγγελία προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για παραβίαση του κοινοτικού δικαίου

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε κατόπιν συστηματικής εμβάθυνσης στις σημαντικότερες διατάξεις των φορολογικών νόμων και του τροποποιημένου Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Συστήνω την αποθήκευση και προσκόμιση της μελέτης σε δικηγόρο, αμέσως μόλις κινδυνεύσει η περιουσία των πολιτών από χρέη προς το δημόσιο.

Ύψιστο πατριωτικό καθήκον η άσκηση ενδίκων μέσων και βοηθημάτων στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια, για την  προάσπιση του ελληνικού «σπιτιού» από τη ληστρική φορολόγηση και τις παράνομες διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης φόρων.  

Η μελέτη που ακολουθεί αποτελεί επίσης χρήσιμο βοήθημα για δικηγόρους. Καθιστά ευχερέστερη την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, με άσκηση προσφυγών και ανακοπών κατά καταλογιστικών πράξεων ή αποφάσεων,  ατομικών ειδοποιήσεων, κατασχετηρίων εκθέσεων κλπ. 

Έχω την βαθιά πεποίθηση ότι, τυχόν πλεονάσματα δημιουργούνται αποκλειστικά στη βάση παράνομων φορολογικών διαδικασιών, που αφενός θίγουν τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, αφετέρου οδηγούν στον αποκλεισμό ουσιαστικά του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για διαδικασίες που μέλλεται να αποδομηθούν στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια.   

Οι παράνομες  διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης (των παράνομων επίσης) φόρων που αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί, αποδεικνύουν περίτρανα ότι, η εγχώρια πολιτική τάξη έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στη λιτότητα μέσω της ληστρικής φορολόγησης - αντί στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως συνέβη στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που σταδιακά αποδεσμεύονται από τα προγράμματα επιτήρησης και δημοσιονομικής προσαρμογής. Πρόκειται για την απροθυμία της εγχώριας πολιτικής τάξης να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, όπως και την απροθυμία της να εφαρμόσει μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς αγαθών και υπηρεσιών. Επίσης, την προθυμία της για την προστασία ενός στενού κύκλου προσώπων, που πλούτισαν παρανόμως σε βάρος των δημοσιονομικών της Χώρας και των πολιτών της.

Το κείμενο της καταγγελίας δημοσιεύεται επίσης εδώ. Απευθείας download από εδώ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 

ΓΙΑ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Θέμα: Διαδικασίες και μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας των ελλήνων φορολογουμένων, που αντίκεινται στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, καθώς και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4.11.1950 Ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα στην ιδιοκτησία.

Το ελληνικό "σπίτι"

Σε έρευνα που διεξήγαγε το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών σε νέους μέχρι 30 ετών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, προέκυψε ότι το 68% ζουν με τους γονείς τους τουλάχιστον μέχρι να παντρευτούν. Παγκόσμια διαδικτυακή έρευνα της ACNielsen σε 41 χώρες έδειξε ότι στην Ελλάδα το 64% των νέους που συμμετείχαν θεωρούν απολύτως φυσιολογική την τάση να μένουν στο σπίτι μέχρι μεγάλη ηλικία. Σύμφωνα με κοινωνική έρευνα ημερήσιας ελληνικής εφημερίδας και δημοσκοπικής εταιρίας, από το σύνολο των ανθρώπων που δήλωσαν άγαμοι, η συντριπτική πλειοψηφία ανάμεσα στους ανθρώπους που καταγράφονται ως άγαμοι -συνολικά διαμορφώνεται ο αριθμός τους λίγο κάτω από το ένα τρίτο του συνόλου–, ένα συντριπτικό ποσοστό (πάνω από 85%) μένει με την οικογένειά του. Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι το άλλο εύρημα: ότι τα δύο τρίτα από αυτούς –ή πάλι συνολικά σχεδόν 55%– μένουν με την οικογένειά τους αν και διαθέτουν οικονομική ανεξαρτησία!

Τέλη κυκλοφορίας. Αναστολή εκτέλεσης

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την έννοια του άρθρου 202 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, για την αποδοχή της αίτησης αναστολής εκτέλεσης, λόγω πρόδηλης βασιμότητας της ασκηθείσης ανακοπής, πληρείται η  προϋπόθεση της έλλειψης αμφιβολιών ως προς το παραδεκτό της ανακοπής (πρβλ. ΕΑΣτΕ 255/2010, σκέψη 5, 2017/2009, σκέψη 5, 674/2009, σκέψη 6, 992/2008, σκέψη 5 κ.α.). Τούτο διότι, δεν εγείρονται εν όψει των ανωτέρω, αμφιβολίες, ως προς το παραδεκτό της ανακοπής. Για το λόγο προεχόντως αυτόν, τα προβαλλόμενα από εμένα, περί προδήλου βασιμότητας της ασκηθείσας ανακοπής, μπορούν κατά τα προεκτεθέντα να δικαιολογήσουν την αποδοχή της κρινόμενης αίτησης αναστολής (πρβλ. ΕΑΣτΕ 116/2013, σκέψη 5, 255/2010, σκέψεις 4 και 5, 2017/2009, σκέψη 5, 674/2009, σκέψη 6, 992/2008, σκέψη 5, 904/2008, σκέψη 4, 294/2008 σκέψη 4 κ.α.). Σε κάθε δε περίπτωση, οι προβαλλόμενοι με την ανακοπή ισχυρισμοί, παρίστανται προδήλως βάσιμοι, ενόψει των γεννωμενων ζητημάτων ερμηνείας και εφαρμογής των διατάξεων του Συντάγματος, του διεθνούς δικαίου και των διατάξεων που διέπουν την επίδικη περίπτωση, τα οποία δεν απαιτούν ενδελεχή έρευνα.

Ειδικότερα, προκύπτει δίχως να απαιτείται ενδελεχής έρευνα ότι, τα τέλη κυκλοφορίας και τυχόν πρόστιμα, τα οποία σύμφωνα με την υπ’ αιθμ. 1 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 (222 Α΄) «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 – (…) »αποτελούν φορολογική απαίτηση του Δημοσίου ή αυτοτελή χρηματική κύρωση για παράβαση φορολογικής νομοθεσίας, ή άλλο συναφές με φόρο δικαίωμα του Δημοσίου και συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 (Κ.Δ.Δ), και όχι στην παρ. 1 του άρθρου αυτού σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξεως (πρβλ. ΔΕφΑ 484/2012, ΣτΕ 3530/2009, 933/2009 ΣΤΕ, ΕΣ Ι Τμ. 574/2008, 1791/2007,1406, 994/2006, ΣτΕ 1620/2005, 2282/2000, βλ. ΣΕ 2281/00 Ολ. ΣΕ 1572, 1620/05, 3529/04, 3947/2005 , 933/2009 ΣΤΕ, 933/2009 ΣΤΕ).

Ακολούθως, προκύπτει δίχως να απαιτείται ενδελεχής έρευνα ότι, στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους και συνεπώς, η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10).

Επίσης, από την Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικά με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, προκύπτει δίχως να απαιτείται ενδελεχής έρευνα ότι, θα ήταν επιτρεπτή η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων διοικητικών εγγράφων, εφόσον τηρηθούν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις και διαδικασίες, εν πάση όμως περιπτώσει, η αδυναμία έγχαρτης απόδειξης της παραλαβής των εν λόγω εγγράφων από τον διοικούμενο και της πρόσβασής του σε αυτά, καθιστά, κατ' αποτέλεσμα, απρόθεσμη την ως άνω προσβολή.

Τέλος, προκύπτει δίχως να απαιτείται ενδελεχής έρευνα ότι, τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων, έχουν χαρακτήρα ανταποδοτικών τελών, δεν είναι φόροι, και επιβάλλονται στους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων για τη χρησιμοποίηση από τους τελευταίους του οδικού δικτύου της χώρας και την εξεύρεση των αναγκαίων πόρων για τη συγκάλυψη των δαπανών συντήρησης του δικτύου τούτου. Επομένως, τα εν λόγω τέλη κυκλοφορίας καταβάλλονται από τον ιδιοκτήτη, ανεξάρτητα από το αν το όχημα κυκλοφορεί ή έχει τεθεί συνεπεία μηχανικής βλάβης ή τροχαίου ατυχήματος σε αχρησία, εκτός αν στην τελευταία αυτή περίπτωση έχουν κατατεθεί οι πινακίδες κυκλοφορίας (ΕφΑΘ 1520/71, την 1712/1989 ΕΦ ΑΘ και  την 428/2005 του ΑΠ).

Δεδομένου επίσης ότι, το ελληνικό δημόσιο δεν είναι αξιόχρεο και άρα δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού βεβαιώθηκε ταμειακώς για το οποίο η αίτηση αναστολής απερρίφθη, το Δικαστήριο εκτιμώντας τα δεδομένα της κρινόμενης υπόθεσης, ιδίως δε την περιουσία και τα εισοδήματα του αιτούντος  όπως αυτά αναλύονται και προκύπτουν από τα προσκομισθέντα στοιχεία, σε συνδυασμό με το ύψος των ποσών που βεβαιωθήκαν παρανόμως, αποδεικνύεται ότι η βλάβη που θα προκληθεί σε αυτόν, από την επαπειλούμενη λήψη κάποιου από τα αναφερόμενα στο άρθρο 202 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας μέτρα, σε σχέση ιδίως με το εμπράγματο δικαίωμα της κυριότητας επί του ακινήτου στο οποίο κατοικεί, καθώς και σε βάρος της κινητής περιουσίας του (αποταμιεύσεων κλπ), παρίσταται ανεπανόρθωτη.

Η αίτηση αναστολής δημοσιεύεται εδώ. Απευθείας download από εδώ.

Η ανακοπή δημοσιεύεται εδώ. Απευθείας download από εδώ. Τα σχετικά έγγραφα εδώ.

Τέλη Κυκλοφορίας. Ανακοπή για την ακύρωση της ταμειακής βεβαιώσεως

Mε την υπ’ αιθμ. 1 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 (222 Α΄) «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 – (…) » προβάλλεται ότι «Οι κάτοχοι των αυτοκινήτων οχημάτων είναι υπόχρεοι στην καταβολή των τελών κυκλοφορίας, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη ενημέρωση αυτών». Επίσης, με την υπ’ αριθμ. 4 διάταξη της ίδιας υποπαραγράφου, προβλέπεται  ότι «Το ποσό των τελών κυκλοφορίας αποτελεί στο σύνολό του έσοδο του Δημοσίου» ήτοι ότι τα τέλη κυκλοφορίας και τυχόν πρόστιμα, αποτελούν φορολογική απαίτηση του Δημοσίου ή αυτοτελή χρηματική κύρωση για παράβαση φορολογικής νομοθεσίας, ή άλλο συναφές με φόρο δικαίωμα του Δημοσίου. Συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 (Κ.Δ.Δ), και όχι στην παρ. 1 του άρθρου αυτού σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξεως (ΔΕφΑ 484/2012). Κατά συνέπεια ως αβάσιμος μέλλεται να απορριφθεί τυχόν ισχυρισμός του δημοσίου ότι, για να συγκροτηθεί νόμιμος τίτλος για την είσπραξη των τελών κυκλοφορίας, καθώς και των προστίμων και τόκων υπερημερίας, δεν απαιτείται η από την κοινοποίηση (μέσω διαδικτύου) ή γνώση της πράξης επιβολής αυτών πάροδος άπρακτης της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής, αλλά αρκεί η καταλογιστική πράξη μετά την αποστολή των χρηματικών καταλόγων από τη ΓΓΠΣ η οποία αποτελεί νόμιμο τίτλο προς ταμειακή βεβαίωση και είσπραξη των ανωτέρω τελών, προστίμων και τόκων υπερημερίας [άρθρο 3 αριθμ. ΠΟΛ.1055/13 (ΦΕΚ 881 Β/11-4-2013)]. Τούτο διότι, όπως προαναφέρθηκε, τα  τέλη κυκλοφορίας, εφόσον εγγράφονται και εισπράττονται ως έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού για την κάλυψη των δαπανών του οποίου και διατίθενται, αποτελούν δικαίωμα του Δημοσίου [αρ. 4 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012], οι διαφορές  που αναφύονται από τον καταλογισμό των εν λόγω τελών αποτελούν φορολογικές διαφορές, υπαγόμενες στην αρμοδιότητα των διοικητικών πρωτοδικείων με το ένδικο βοήθημα της προσφυγής. (ΣτΕ 1062/2006). Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 και για να είναι νόμιμη η ταμειακή βεβαίωση των εν λόγω τελών, απαιτείται να έχει προηγουμένως οριστικοποιηθεί η καταλογιστική πράξη με την οποία αυτά επιβάλλονται, η οριστικοποίηση δε της πράξης αυτής επέρχεται με την κοινοποίησή της στον υπόχρεο και την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως κατ’ αυτής προσφυγής (ΔΕφΑ 484/2012).

Η διαδικασία εισόδου των φορολογούμενων με τον κωδικό για το TAXISnet είτε με τον ΑΦΜ τους στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) και η δυνατότητα εκτύπωσης από εκεί των ειδοποιητηρίων για τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων και μοτοσυκλετών για το έτος 2013, προκειμένου να τα εξοφλήσουν στις τράπεζες ή στα ΕΛΤΑ, δεν συνιστά νόμιμη έκδοση διοικητικής πράξεως, σύνταξη και τήρηση εγγράφου, καθώς και  διακίνηση, κοινοποίηση και ανακοίνωση αυτού μεταξύ του δημόσιου φορέα και φυσικών προσώπων με χρήση ΤΠΕ, διότι η πράξη με την οποία καταλογίστηκαν τα τέλη κυκλοφορίας δεν ήταν εξοπλισμένη με προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή ήτοι υπογραφή, που α) συνδέεται μονοσήμαντα με τον υπογράφοντα, β) είναι ικανή να καθορίσει ειδικά και αποκλειστικά την ταυτότητα του υπογράφοντος, γ) δημιουργείται με μέσα τα οποία ο υπογράφων μπορεί να διατηρήσει υπό τον αποκλειστικό του έλεγχο και δ) συνδέεται με τα δεδομένα στα οποία αναφέρεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να εντοπισθεί οποιαδήποτε μεταγενέστερη αλλοίωση των εν λόγω δεδομένων [άρθρο 22 παράγρ. 1 ν 3979/2011 , οδηγία 1999/93 ΕΚ]

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν νόμιμη, διότι η εν λόγω  κοινοποίηση στους φορολογούμενους με ηλεκτρονικό τρόπο θα ήταν επιτρεπτή, εφόσον τηρούνταν οι όροι ασφαλείας στο επίπεδο που επιβάλλεται από τη φύση των διακινούμενων εγγράφων. Ειδικότερα, τα ειδοποιητήρια με τα οποια καταλογίστηκαν τα  τέλη κυκλοφορίας  είτε έπρεπε να φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, είτε να πληρούνται οι οριζόμενες στον ν. 3979/2011 και στην οδηγία 1999/93 ΕΚ προϋποθέσεις, που αφορούν την παροχή των αναγνωριστικών και διαπιστευτηρίων και εν γένει της ταυτοποίησης και της επιβεβαίωσης ταυτότητας (αυθεντικοποίησης).

Η έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο, τα οποία έφεραν απλή ηλεκτρονική υπογραφή, επιτρεπόταν μόνο στις περιπτώσεις που η αναφερόμενη διακίνηση δεν συνδεόταν με την παραγωγή έννομων αποτελεσμάτων ή με την άσκηση δικαιώματος. Τέτοια έγγραφα είναι οι εγκύκλιοι, οι οδηγίες, οι μελέτες, τα στατιστικά στοιχεία, οι αιτήσεις παροχής πληροφοριών κλπ για τα οποια ορίζεται ότι η διακίνησή τους ηλεκτρονικά επιτρέπεται, στις περιπτώσεις μόνον που προηγηθεί η υποβολή αίτησης από τον φορολογούμενο ή η ρητή συγκατάθεση του τελευταίου (άρθρ 21§1 και 25§1 - προϋποθέσεις για την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων από υπηρεσίες σε ιδιώτες).

Με την έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο δεν προβλέφθηκε  σύστημα γνωστοποίησης που να επιτρέπει την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, η οποία συνεπάγεται έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών, όπως εν προκειμένω αυτές που αφορούν την άσκηση του ενδίκου βοηθήματος της προσφυγής.

Η διαδικασία της ηλεκτρονικής πρόσβασης από τους ενδιαφερομένους στο περιεχόμενο των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο θα ήταν σύννομη, εφόσον ο φορέας του δημόσιου τομέα μπορούσε να αποδείξει με βέβαιο και ασφαλή τρόπο την πρόσβαση του ενδιαφερομένου, καθώς και τον ακριβή χρόνο που ο ενδιαφερόμενος απέκτησε πρόσβαση στο έγγραφο.

Στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους. Γίνεται δε γενικώς δεκτό ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10).

Η έκδοση , ανάρτηση , πρόσβαση και διακίνηση αποκλειστικά στο διαδίκτυο, των εκκαθαριστικών σημειωμάτων τελών κυκλοφορίας, με τις επ' αυτών ατομικές ειδοποιήσεις, θα ήταν είναι νόμιμη, εφόσον είχαν εκδοθεί οι προβλεπόμενες κανονιστικές πράξεις επί των οικείων διατάξεων και εφόσον τηρούνταν  οι οριζόμενες στο νόμο διαδικασίες (προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, αίτηση ή συγκατάθεση των διοικουμένων κλπ.) [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου],

Θα ήταν επιτρεπτή η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων διοικητικών εγγράφων, εφόσον τηρούνταν  οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις και διαδικασίες, εν πάση όμως περιπτώσει, η αδυναμία έγχαρτης απόδειξης της παραλαβής των εν λόγω εγγράφων από τον διοικούμενο και της πρόσβασής του σε αυτά, καθιστά, κατ' αποτέλεσμα, απρόθεσμη την ως άνω προσβολή [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου].

Τούτων δοθέντων,  επιτρεπτή θα ήταν η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων εν λόγω διοικητικών εγγράφων αποκλειστικά στο διαδίκτυο, εφόσον  πληρούνταν οι προϋποθέσεις που τίθενται στον ν. 3979/2011 και την Οδηγία 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές, που θα επέτρεπε την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο των εγγράφων καταλογισμού τελών κυκλοφορίας, η οποία συνεπάγεται την έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών. Θα  πληρούνταν τότε  οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κοινοποίησης, ήτοι της πιστοποίησης των ηλεκτρονικών ιχνών παραλαβής και της δημιουργίας πιστοποιητικού παραλαβής και στοιχείων ηλεκτρονικής ειδοποίησης. Η ηλεκτρονική εν λόγω κοινοποίηση θα μπορούσε –υπό την προϋπόθεση τήρησης διαδικασίας που παρέχει αυξημένο επίπεδο ασφαλείας κατά την ταυτοποίηση του χρήστη-, να εξομοιωθεί πλήρως με την αποστολή με συστημένη επιστολή στη δηλωθείσα ταχυδρομική διεύθυνση κατοικίας του διοικούμενου. Θα ήταν δε επιτρεπτή, στις περιπτώσεις μόνον που είχε προηγηθεί η ρητή συγκατάθεση του διοικούμενου.

Η ανακοπή δημοσιεύεται εδώ. Απευθείας download από εδώ. Τα σχετικά έγγραφα εδώ.

Για τη σύνταξη της ανακοπής εντολή έλαβα από πολίτες που δεν κατέβαλαν τέλη κυκλοφορίας. Αυτονόητο είναι ότι ούτε ζήτησα ούτε έλαβα αμοιβή για τη σύνταξη του εν λόγω δικογράφου.

Ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενες διοικητικές πράξεις μέσω Facebook ?

Για την  κοινοποίηση των διοικητικών πράξεων ορίζεται στο αρθρ 4 παρ 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ. 356/1974) (Ατομική ειδοποίησις), ότι “Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) για τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του ως άνω Κώδικα, η είσπραξη των δημοσίων εσόδων ανήκει στην αρμοδιότητα της Φορολογικής Διοίκησης και των λοιπών οργάνων (…)” ]. Επίσης,  κατά τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) και συγκεκριμένα με το άρθρο 5 (Κοινοποίηση πράξεων), ορίζεται  ότι “1. Η κοινοποίηση πράξεων που εκδίδει, σύμφωνα με τον Κώδικα, η Φορολογική Διοίκηση προς φορολογούμενο ή άλλο πρόσωπο, γίνεται εγγράφως ή ηλεκτρονικώς. 2. Εάν η πράξη αφορά φυσικό πρόσωπο, η κοινοποίηση συντελείται εφόσον: α) κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του ν. 3979/2011 ή σύμφωνα με τις  διατάξεις που εκάστοτε ισχύουν για την ηλεκτρονική κοινοποίηση, ή β) αποσταλεί με συστημένη επιστολή στην τελευταία δηλωθείσα ταχυδρομική διεύθυνση κατοικίας του εν λόγω προσώπου ή γ) (…) 3. Εάν η πράξη αφορά νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, η κοινοποίηση συντελείται εφόσον: α) κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του ν. 3979/2011 ή με τις διατάξεις που εκάστοτε ισχύουν για την ηλεκτρονική κοινοποίηση στο νόμιμο εκπρόσωπο ή στον καθορισμένο κατά το άρθρο 8 του Κώδικα, φορολογικό εκπρόσωπο, ενώ με την παράγραφο 6 ορίζεται ότι “Στις περιπτώσεις της ηλεκτρονικής κοινοποίησης στο λογαριασμό φυσικού, νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην περίπτωση α' των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος, η πράξη θεωρείται ότι έχει νομίμως κοινοποιηθεί μετά την παρέλευση δέκα ημερών από την ανάρτησή της στο λογαριασμό του προσώπου το οποίο αφορά η επίδοση και την ηλεκτρονική ειδοποίησή του στη δηλωθείσα διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του, εφόσον δεν προκύπτει προγενέστερος χρόνος παραλαβής της. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα καθορίζονται όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κοινοποίησης και ιδίως τα σχετικά με την επικαιροποίηση των στοιχείων ηλεκτρονικής επικοινωνίας των φορολογουμένων, το σημείο ανάρτησης στο λογαριασμό της κοινοποιούμενης πράξης, ο τρόπος πιστοποίησης των ηλεκτρονικών ιχνών παραλαβής, η δημιουργία πιστοποιητικού παραλαβής και τα στοιχεία της ηλεκτρονικής ειδοποίησης”.

Ωστόσο στα πλαίσια της έρευνας για την νομιμότητα της έκδοσης, ανάρτησης, πρόσβασης και διακίνησης των εκκαθαριστικών σημειωμάτων τελών κυκλοφορίας αποκλειστικά στο διαδίκτυο,  καταλήγω στα εξής πρώτα συμπεράσματα:

Ότι στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους. Γίνεται δε γενικώς δεκτό ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10). Συνεπώς η διαδικασία  έκδοσης, ανάρτησης, πρόσβασης και διακίνησης ηλεκτρονικών εγγράφων - διοικητικών πράξεων στο διαδίκτυο,  κατά τα σημεία αυτά, παραμένει έως σήμερα ανενεργής (ΑΠ 1511/10).

Η κατάρρευση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης. Προφανής αναντιστοιχία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής

Οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν χαρακτήρα ανταποδοτικό, με την έννοια ότι αποτελούν αντιπαροχή για τις υπηρεσίες που το κράτος παρέχει μέσω των ασφαλιστικών φορέων. Τούτο ισχύει ιδίως στην περίπτωση των αυτοαπασχολούμενων, που η συμβολή της εισφοράς στο σχηματισμό του ασφαλιστικού κεφαλαίου των Ταμείων που ασφαλίζονται, οφείλει να έχει και ανταποδοτικό χαρακτήρα υπό την έννοια της εγγύησης της επιστροφής των ασφαλιστικών τουλάχιστον εισφορών, αφού το ασφαλιστικό κεφάλαιο των  Ταμείων τους σχηματίζεται, καθ' όλο τον χρόνο ασφαλίσεως, κατά κύριο λόγο από εισφορές και ελάχιστα από άλλους πόρους. Τα στοιχεία ωστόσο που καταγράφονται στην μελέτη που ακολουθεί, αναιρούν πλήρως την ανταποδοτικότητα στην Κοινωνική Ασφάλιση. Η επιμονή σε μία άνευ όρων και προϋποθέσεων αναδιανεμητικότητα (δήθεν) του συστήματος, σε συνδυασμό με την δεδομένη κατάρρευση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης, δημιουργεί πλέον τόσο σημαντική αναντιστοιχία μεταξύ των «υπηρεσιών» που το κράτος προσφέρει και των υψηλών εισφορών που οι ασφαλισμένοι υποχρεώνονται να καταβάλλουν, που το ζήτημα χρίζει επιτακτικής ανάγκης ρυθμίσεως.

Η μελέτη σε pdf εδώ. Απευθείας κατέβασμα από εδώ.

Η μεθόδευση του PSI εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων

Παρά τις υποσχέσεις που έδιναν η Γερμανία,  η Γαλλία και η Ολλανδία το Μάιο του 2010, ότι οι εμπορικές τράπεζες τους θα διακρατούσαν τα ελληνικά ομόλογα βοηθώντας στο να αποτραπούν τα χειρότερα για την Ελλάδα, όπως φαίνεται στο εμπιστευτικό έγγραφο με τις αποφάσεις του ΔΣ του ΔΝΤ μετά το Καστελόριζο για την έγκριση της βοήθειας [24], μόλις υπεγράφη το μνημόνιο και άρχισε η εκταμίευση των δανείων από την τρόικα στην Ελλάδα έγινε ακριβώς το αντίθετο: οι τράπεζες τους άρχισαν να ξεπουλάνε τα χρεόγραφα συμβάλλοντας στην εκτίναξη των spread και στην εμβάθυνση της ελληνικής κρίσης, καθώς κλονίστηκε η εμπιστοσύνη στο ελληνικό πρόγραμμα. Κάπως έτσι επισπεύσθηκε αργότερα η διαδικασία του PSI, οι ίδιες όμως γλίτωσαν ζημιές αρκετών δισ. δολαρίων καθώς κατάφεραν να το αποφύγουν. Όπως γράφει η El Pais που έκανε την αποκάλυψη, τα ομόλογα πέρασαν σε αρκετά μεγάλο βαθμό στα χέρια της ΕΚΤ, που αγόρασε μαζικά για να στηρίξει. Μόνο εκείνα τα ομόλογα - της ΕΚΤ πλέον - δεν κουρεύτηκαν στο PSI και φυσικά ο πέλεκυς έπεσε βαρύτερος στους εναπομείναντες ιδιώτες κατόχους χρέους, δηλαδή τις ελληνικές τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ιδιώτες ομολογιούχους. Μάλιστα η δέσμευση εκείνη ήταν ένα απ' τα βασικά επιχειρήματα ώστε η Ελλάδα να μην προχωρήσει σε άμεση αναδιάρθρωση τους δημοσίου χρέους αλλά και το ΔΝΤ να μην την απαιτήσει πριν παρέμβει στην περίπτωση της χώρας μας παρά τον "εμφύλιο" που είχε ξεσπάσει στο ΔΣ του. Εξάλλου στο κείμενο σημειώνεται χαρακτηριστικά πως η ελληνική πλευρά απέκλεισε το ενδεχόμενο "κουρέματος". Σημειώνεται πως γερμανικές, γαλλικές και Ολλανδικές τράπεζες κατάφεραν μέχρι το τέλος του 2011, οπότε ανακοινώθηκε το PSI, είχαν ξεφορτωθεί περίπου το μισό ελληνικό τους χρέος. [25]

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ

Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (Τμήμα εκδίκασης Αναστολών)

Δικηγόρος ζήτησε από τα ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ να απαλλαγεί – εξαιρεθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών χρονικού διαστήματος από το έτος 2004 έως το έτος 2011 και να θεωρηθεί το βιβλιάριο ασθενείας του. Οι αιτήσεις του προς τα ανωτέρω Ταμεία απορρίφθηκαν, μεταξύ άλλων , για το λόγο ότι η αδυναμία εξόφλησης των ασφαλιστικών εισφορών δεν συνιστά κατά νόμο λόγο εξαίρεσης από την καταβολή τους.

Με το έγγραφο του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, η επίδοση του οποίου έγινε με δικαστικό επιμελητή, ο αιτών κλήθηκε να καταβάλει εντος 1 μήνα από την επίδοσή του το καταλογισθέν ποσό των ασφαλιστικών εισφορών μέχρις εξοφλήσεως, αλλιώς θα επακολουθούσε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της περιουσίας του. Από το ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ εκδόθηκε έγγραφο του προϊσταμένου με το οποίο η αίτηση απορρίφθηκε. Με το ίδιο έγγραφο, ο αιτών ενημερώθηκε σχετικά με το δικαίωμα του να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή (ένσταση).

Κατά των ανωτέρω απορριπτικών πράξεων ο αιτών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου προσφυγή, με την οποία, μεταξύ άλλων ζήτησε, να ανασταλεί η εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων, πρόσθετα δε, να ανασταλεί κάθε μέτρο αναγκαστικής εκτέλεσης του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ και του ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ ή άλλου αρμοδίου φορέα σε βάρος της περιουσίας του.

Η αίτηση κατά το μέρος που στρεφόταν κατά της απορριπτικής πράξεως που εξέδωσε το ΕΤΑΑ-ΤΥΠΔΑ (να απαλλαγεί – εξαιρεθεί από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών χρονικού διαστήματος από το έτος 2004 έως το έτος 2011 και να θεωρηθεί το βιβλιάριο ασθενείας του) απορρίφθηκε, με το αιτιολογικό ότι κατά αυτής προβλεπόταν το δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής (ένσταση, την οποία ο αιτών παρέλειψε να ασκήσει). Επίσης, επειδή η βλάβη που επικαλέστηκε ο αιτών, δεν προκαλείται από την προσβαλλόμενη αμιγώς αρνητικού περιεχομένου πράξη, αλλά ενδέχεται να επέλθει στο μέλλον από άλλες πράξεις, κατά των οποίων μπορούν να ασκηθούν τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα.

Κατά το σκέλος του αιτήματος περί αναστολής λήψης κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αιτούντος, ως άμεσης συνέπειας της προσβαλλόμενης πράξεως του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, το Δικαστήριο δέχθηκε (εν μέρει) την αίτηση αναστολής.

Ειδικότερα, ανέστειλε την πράξη του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ , κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της επιβληθείσης οφειλής από ασφαλιστικές εισφορές (ποσού περίπου 8.000 ευρώ), σε βάρος του δικαιώματος κυριότητας του αιτούντος επί της κατοικίας του, και των αποταμιεύσεων του.

Η σπουδαιότητα της εν λόγω απόφασης, έγκειται στο γεγονός, ότι παρά την κρίση του Δικαστηρίου ότι οι προβαλλόμενοι με την προσφυγή ισχυρισμοί ΔΕΝ παρίστανται προδήλως βάσιμοι, το Δικαστήριο ανέστειλε την λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αιτούντος από την πράξη του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, σταθμίζοντας περαιτέρω, τη βλάβη του αιτούντος προς το δημόσιο συμφέρον, συμφώνως προς τη διάταξη του άρθρου 202 παρ. 3. περιπτ. β’ του ΚΔΔ.

Αναμένω την άδεια του συναδέλφου για την δημοσίευση αυτούσιου του κειμένου της απόφασης.