alampasis@gmail.com

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

Ελληνικό Κανόνι 4


Που μας πάνε Γερμανία και Γαλλία?

Ουδείς στην Ελλάδα γνωρίζει …
Τα σενάρια πάντως δεν μπορεί παρά να είναι δυο:

Το πρώτο είναι το σενάριο της εγκατάλειψης της Ελλάδας.
Θα προηγηθεί στάση πληρωμών  της Ελλάδας , η οποία υπό τις παρούσες συνθήκες διαφαίνεται σχεδόν βέβαιη. Βέβαιο επίσης είναι, ότι οι γερμανοί  θα μας αφήσουν να φτάσουμε ως εκεί. Θα μας αφήσουν να λυγίσουμε…  Το τι θα κάνουν μετά,  ουδείς έλληνας είναι σε θέση να το γνωρίζει … Το σημείο πάντως αυτό (στάση πληρωμών), αποκαλείται στη δήλωση «στήριξης» της Ευρώπης προς την Ελλάδα, ως η  «έσχατη» περίπτωση,  οπότε και  θα αναμένουμε να δούμε  αν θα ενεργοποιηθεί ή όχι  το σχέδιο στήριξης… Αν τελικά επιλεγεί η λύση της αποπομπής της Ελλάδας από το ευρω , τότε δεν θα  ενεργοποιηθεί η  έμπρακτη «στήριξη» που η δήλωση των ευρωπαίων προβλέπει  και  η Ελλάδα θα οδηγηθεί σταδιακά σε οικειοθελή αποχώρηση  (αποπομπή)  από την ευρωζώνη .
Η αποπομπή από τη ζώνη του ευρω  (μόνιμη ή «παροδική») , είναι το κακό σενάριο και είναι  πιθανό να επιλέγει από τους γαλλογερμανούς για λόγους παραδειγματισμού των άλλων P.I.G.S (Portugal , Italy, Greece, Spain)  και μάλιστα εκ του ασφαλούς, αφού η ελληνική οικονομία αποτελεί ως μέγεθος  μόλις  το 3% της οικονομίας της ευρωζωνης και επομένως  τυχόν αποπομπή της χώρας μας  (προσωρινή ή μόνιμη) , δεν αναμένεται να  αποδυναμώσει σημαντικά  το ευρω  ή θα το αποδυναμώσει τόσο  (π.χ ελεγχόμενη διολίσθηση του ευρω σε σχέση με το δολάριο), που θα  ωφελήσει   τις εξαγωγές του στενού πυρήνα της ευρωζωνης  (Γερμανία , Γαλλία και Ολλανδία). Το σενάριο αυτό (του παραδειγματισμού), φαίνεται -αν κρίνουμε από την Πορτογαλία- ότι λειτουργεί και μάλιστα άψογα. Αμέσως μόλις η Φιτζ υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Πορτογαλίας και αφού  οι πορτογάλοι  είδαν  ότι  η Ελλάδα δε στηρίζεται από τους γερμανούς , έσπευσαν (εν μία νυκτί) να περάσουν  σκληρά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης!!!  
Κατά την άποψη άλλων οικονομικών αναλυτών, τυχόν αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζωνη , όχι μόνο δε θα κλόνιζε την ισοτιμία του ευρω, αλλά θα οδηγούσε σε ραλλυ του ευρω. Κατά τους υποστηρικτές αυτής της άποψης, ενδεχόμενη αποπομπή της Ελλάδας από το ευρω  θα ήταν σαν μια μεγάλη πολυεθνική εταιρία να προχωρούσε στο  κλείσιμο ενός μικρού ζημιογόνου εργοστασίου της, γεγονός που θα οδηγούσε σε  ραλλυ της μετοχή της…  Εξάλλου , δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η Γερμανία επιθυμεί ένα κλειστό και απαλλαγμένο από τα P.I.G.S, κλαμπ για το ευρω… 
Είναι τέλος και κάποιοι άλλοι , οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Γερμανία θα έσωζε την Ελλάδα αν η Ελλάδα  μπορούσε να σωθεί… Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η Γερμανία δε σώζει την Ελλάδα γιατί απλά, η Ελλάδα δεν μπορεί να σωθεί με κανένα τρόπο…


Αν επομένως επιλέγει από τη Γερμανία και τη Γαλλία  η λύση της αποπομπής , τότε  η δήλωση «στήριξης» προς την Ελλάδα ,  θα ερμηνευτεί κατά τρόπο τέτοιο , που θα εξυπηρετεί αυτή τη λύση. Αυτό μπορεί να γίνει ποικιλοτρόπως.  Θα βγει  π.χ  μια χώρα  μπροστάρης  (όπως η Ολλανδία) και με κάποια δικαιολογία  θα σπάσει την  «ομοφωνία» που η δήλωση «στήριξης»  προβλέπει και θα δηλώσει άρνηση συναίνεσης σε στήριξη της Ελλάδας (θα προβάλει δηλαδή βέτο στη στήριξη της Ελλάδας).  
Σε αυτή τη περίπτωση θα εκδοθεί  συγκεκαλυμμένη δήλωση εγκατάλειψης της Ελλάδας, που θα διατυπωθεί κάπως έτσι:  «σε συνέχεια της δήλωσης στήριξης προς την Ελλάδα , μια μεγαλύτερη σε σχέση με ΔΝΤ  χρηματοδότηση από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, τα οποία αν και είχαν  δηλώσει προς τούτο την ετοιμότητά τους να συνεισφέρουν με συντονισμένα διμερή δάνεια προς την Ελλάδα , είναι υπό της παρούσες περιστάσεις ανέφικτη , λόγω του ολλανδικού βέτο»… Το να ερμηνευτεί η δήλωση «στήριξης» κατά το δοκούν, κατά τρόπο δηλαδή που να αφήνει την Ελλάδα στη μοίρα της (αν αυτό αποφασίσει η Γερμανία), είναι εξαιρετικά εύκολο , γιατί πολύ απλά η δήλωση «στήριξης»  είναι παντελώς αόριστη. Με δεδομένο ότι η δήλωση «στήριξης» δεν προσδιορίζει σαφώς το ύψος των επιτοκίων που οι εταίροι μας θα μας δανείσουν (αν  μας δανείσουν), αυτό συνεπάγεται ότι  μπορεί για παράδειγμα  να βγουν και να μας «στηρίξουν» (με διμερή δάνεια σε οικειοθελή βάση),  αλλά  με επιτόκια τόσο  επαχθή, που δε θα μας συμφέρει να τα πάρουμε… 
Αυτό θα συνεπάγεται εγκατάλειψη της Ελλάδας, τηρούμενων των προσχημάτων… 

Στην περίπτωση λοιπόν εγκατάλειψης της Ελλάδας από τους ευρωπαίους εταίρους της , το σενάριο είναι ένα: Δήλωση αδυναμίας εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους (στάση πληρωμών) και  προσφυγή στο ΔΝΤ.   
Η προσφυγή μας στο ΔΝΤ δε συνεπάγεται πακτωλούς χρημάτων με χαμηλό επιτόκιο…  Κατ’ αρχήν το ΔΝΤ μπορεί να μας δανείσει το δεκαπλάσιο της εισφοράς μας στο Ταμείο,  δηλαδή περίπου 10 δις ευρω και  υπό αυστηρές  προϋποθέσεις,  κάτι τις παραπάνω … Το ΔΝΤ έχει το δικαίωμα να επιβάλει  αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (δηλαδή σύμμετρη ικανοποίηση των δανειστών μας) κάτι που πάντως  δεν αναμένεται σε πρώτη φάση.    
Η κατάσταση όμως , μάλλον δε σώζεται ούτε με την προσφυγή στο ΔΝΤ,  γιατί οι δανειακές ανάγκες της Ελλάδας είναι ως προελέχθη, 31 δισ. ευρώ, το 2011 άλλα 27 δισ. ευρώ, το 2012 επιπλέον 32 δισ. ευρώ, το 2013  26 δισ. ευρώ και μέσα στο 2014 συνολικά 32 δισ. ευρώ χωρίς να ληφθεί υπόψη ο δανεισμός για την κάλυψη των αναγκών του προϋπολογισμού   (πληρωμές συντάξεων και μισθών που αποτελούν το 70% του ελληνικού προϋπολογισμού)!!!  Επομένως είναι εξαιρετικά πιθανό, η Ελλάδα  να κηρύξει πτώχευση ένα ή δυο χρόνια αργότερα  (όπως δηλαδή συνέβη με την Αργεντινή). 


Σε αυτή τη περίπτωση η Ελλάδα θα υπαχθεί σε διαδικασία αναγκαστικής αναδιάρθρωσης του χρέους της. Αναδιάρθρωση του χρέους σημαίνει ότι οι δανειστές μας δεν ικανοποιούνται στο σύνολο αλλά ικανοποιούνται σύμμετρα (περίπου όπως συμβαίνει με την πτώχευση μιας εμπορικής επιχείρησης). Αυτό συνεπάγεται  ότι όποιος κατέχει τοξικά  ελληνικά ομόλογα αξίας π.χ  100 ευρω, θα πάρει πίσω  τα 40… Στην περίπτωση της Αργεντινής για κάθε 100 δολάρια το δημόσιο επέστρεψε  στους δανειστές του τα  30! Όποιος λοιπόν κατέχει τοξικά ελληνικά ομόλογα (ελληνικές και ξένες τράπεζες), θα γράψει στους ισολογισμούς του τεράστιες ζημιές. Το αν θα πτωχεύσει ή όχι, εξαρτάται  από το βαθμό της έκθεσής του στα  ελληνικά τοξικά  ομόλογα (αν π.χ μια τράπεζα ελληνική ή ξένη έχει μεγάλη έκθεση  σε ελληνικά τοξικά ομόλογα,  θα γίνει  της Λιμαν Μπραδερς).    
Να σημειωθεί εδώ ότι σε  περίπτωση στάσης πληρωμών της Ελλάδας με αναγκαστική αναδιάρθρωση του χρέους της, ενεργοποιείται αμέσως   διάταξη νόμου  βάσει της οποίας δεσμεύονται οι τραπεζικές καταθέσεις μέχρις ότου ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Η δέσμευση έχει εδώ την έννοια   της απαγόρευσης ανάληψης ποσού πάνω από το όριο που η διάταξη θα ορίζει. Θα επιτρέπεται δηλαδή ανάληψη από τον τραπεζικό λογαριασμό ποσού που θα οριστεί στα 150-200 ευρω ημερησίως  (ίσα δηλαδή για να ζεις). Η προνόηση αυτή γίνεται για να αποφευχθούν φαινόμενα εκμετάλλευσης και έκνομης  αναδιανομής του πλούτου  λόγω της οικονομικής ένδειας που θα επικρατεί , π.χ να μη πληρώνονται οι συντάξεις και  ο συνταξιούχος για να φάει, να αναγκάζεται πουλήσει το σπίτι του για 10.000 ευρω το οποίο θα σπεύσει να   αγοράσει αυτός που στη τράπεζα θα έχει λογαριασμό ύψους 50.000 ευρω.   
Μια τέτοια κατάσταση,  δεν θα μπορούσε βεβαίως παρά να οδηγήσει σε αναγκαστική   οικειοθελή αποχώρηση της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρω. Ειδάλλως δεν θα μπορούν να πληρωθούν ούτε μισθοί ούτε  συντάξεις, μιας και ο Χολαργός δε μπορεί να τυπώσει ευρω… Γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις -έτσι  για το  θεαθήναι- ένα δημοψήφισμα εξπρές, με το δίλημμα  ΟΧΙ στο ευρω (για να μπορέσουμε να σας δώσουμε  μισθούς και συντάξεις) ή ΝΑΙ στο ευρω (αλλά δε μπορούμε να σας πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις)… 
Σύσσωμος  ο ελληνικός λαός λέει σε ποσοστό 97% -που παραπέμπει σε αποτέλεσμα δημοψηφίσματος Αχμαντινετζάντ-,  ΟΧΙ στο ευρω και ο Χολαργός παίρνει φωτιά. Τυπώνονται  δραχμές ή μπορεί, -έτσι για να μείνει το Όνειρο ζωντανό ρε αδερφέ- , να τυπώνει  ευρω-δραχμές !!! Το νέο νόμισμα,  με  το καλημέρα θα βγει υποτιμημένο σε σχέση με το ευρω κατά 40% (για πλάκα)!!! Εκεί, όποιος έχει καταθέσεις σε ευρω και αυτές αποφασιστεί να δραχμοποιηθούν ,  έχασε με το καλημέρα το 40% του ποσού της κατάθεσης … Ο πληθωρισμός θα τρέχει με 30% και πάει (κ)λέγοντας…Ο λαός θα ζητήσει «αίμα» , θα στηθούν δίκες εξπρές για να πάνε  καμία δεκαριά  υπαίτιοι μέσα, τα φωτα μετά θα  σβήνουν και θα μείνει η σκληρή πραγματικότητα… Το απόλυτο σκότος… 


Θα τεθούν αμέσως συναλλαγματικοί περιορισμοί (για την προστασία της δραχμής) , πράγμα που σημαίνει, ότι μέχρι σήμερα θεωρούσαμε δεδομένο, θα γίνει  απαγορευτικό. Εισαγόμενα από το εξωτερικό προϊόντα που αυτή τη στιγμή κουτσά- στραβά θεωρούνται ευρείας κατανάλωσης, θα μπορούν να τα αγοράζουν (και να μη γερνάνε μαζί τους),  μόνο οι πολύ πλούσιοι!!! Και αυτό γιατί οι τιμές τους θα γίνουν απαγορευτικές, λόγω του ότι θα πωλούνται  σε ευρω αλλά εμείς θα τα αγοράζουμε με δραχμή , η οποία  θα διολισθαίνει σε σχέση με το ευρω καθημερινά…  Θα επιστρέψουμε έτσι στο δόγμα της κατάντιας και της μιζέριας  των 80 ες,  που οι  παλιότεροι με αποστροφή θυμούνται… Στην καμπάνια στήριξης των ελληνικών προϊόντων  με σύνθημα «ο επιμενων ελλη-νικά» !!! Η ζωή μας όπως την ξέρουμε σήμερα (ανεβαίνουμε στο αεροπλάνο και με κόστος 100 ευρω πεταγόμαστε για καφεδάκι  στο Λονδίνο και το βράδυ πάλι πίσω), θα είναι  μια  παλιά καλή ανάμνηση….

Το δεύτερο σενάριο  είναι η παραμονή μας στη ζώνη του ευρώ , με ΣΚΛΗΡΟΥΣ όμως  όρους , που θα αφορούν ιδίως στην οικονομική –κατ αρχήν- διακυβέρνηση της Ελλάδας, από τη  Γερμανία και τη Γαλλία  (που εν προκειμένω παρουσιάζονται  ως …«Ευρώπη» , έτσι για να ακούγεται λιγότερο ιμπεριαλιστικό).

Το σενάριο αυτό  είχα υποστηρίξει σε προηγούμενο άρθρο μου. Ότι   η συμμετοχή της Ελλάδας  στη ζώνη του  ευρω, επετράπη βάσει συγκεκριμένης  στόχευσης (βάσει σχεδίου)… ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ  ΑΜΕΣΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ. Αυτή είναι –σύμφωνα και με άρθρο των FT- η  πιο σύντομη οδός προς την πολύπαθη  πολιτική ένωση που πολλοί θεωρούσαν ως  απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος της νομισματικής ένωσης.  

Υποστηρίζεις δηλαδή ότι υπήρξε συγκεκριμένο γαλλο-γερμανικό σχέδιο  βάσει του οποίου η Ελλάδα επετράπη να συμμετέχει στη ζώνη του Ευρω ώστε  να χρησιμοποιηθεί από αυτούς  ως ο αδύναμος κρίκος, όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν?

Θα απαντήσω σε αυτό καταφατικά. Αυτό λέει η λογική. 
Πως επέτρεψαν στην Ελλάδα να μπει στο ευρω???? Υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που να πιστεύει  ότι  ο στενός πυρήνας της ευρωζωνης (με τη  Γερμανία και τη Γαλλία που είναι από  τα  ισχυρότερα κράτη στο  κόσμο), δε  γνώριζε τι  σοι  λαμογια είναι τούτοι δω? Θυσίασε άραγε  Γερμανία -έτσι  ελαφρά τη καρδία- το πανίσχυρο Μάρκο της για χάρη της δραχμουλας?  Επέτρεψε η Γερμανία σε πέντε δέκα  ντόπια λαμογια να κλονίσουν το νόμισμα στο όνομα του οποίου θυσίασε το Μάρκο της? Άραγε δε γνώριζαν οι «κουτογραφκοι»    ότι η πλήρωση των κριτηρίων ένταξης επιτεύχθηκε δια της δημιουργικής λογιστικής? Δεν ήξεραν ότι τα νούμερα ήταν μαγειρεμένα? Λες οι υπηρεσίες των δυο αυτών υπερδυνάμεων  να μη γνώριζαν ότι τα στοιχεία που καταθέταμε επί σειρά ετών ήταν ψευδή?   Υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει στα σοβαρά ότι εκατό  λαμογια αυτής της χώρας θα μπορούσαν να κοροϊδέψουν τους  τεχνοκράτες αυτής της χώρας???? Κοινή λογική χρειάζεται…         


Αν τώρα συνδέσεις τα παραπάνω με τη δήλωση «στήριξης» της Ελλάδας, μπορείς να πιθανολογήσεις ποια είναι η βούληση Γερμανίας και Γαλλίας…  Η δήλωση αυτή δε δεσμεύει για τίποτα και κανέναν, αλλά  δεν αποκλείει και  τίποτα και επομένως μπορεί ανάλογα με το τι Γαλλία και Γερμανία θα αποφασίσουν, είτε η δήλωση «στήριξης»  να παραβλεφθεί τεχνηέντως (αν αποφασίσουν να «σπρώξουν» -για παραδειγματισμό-  την Ελλάδα στο γκρεμό),  είτε  να αποτελέσει τη βάση για τα περαιτέρω , αν αποφασίσουν  να κυριεύσουν την Ελλάδα παίρνοντας για αρχή,  δυο - τρία ελληνικά υπουργεία (τοποθετώντας «τοποτηρητές»). 
Αν αποφασιστεί αυτό, τότε θα παραπέμψουν στη δήλωση «στήριξης» που προβλέπει ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε ως εξής: «Παράλληλα, δεσμευόμαστε για την προώθηση ενός ισχυρού συντονισμού των οικονομικών πολιτικών στην Ευρώπη. Θεωρούμε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να βελτιώσει την οικονομική διακυβέρνηση στην ΕΕ και προτείνουμε την αύξηση του ρόλου της οικονομικής επιτήρησης και τον καθορισμό της στρατηγικής ανάπτυξης της ΕΕ. Η σημερινή κατάσταση αποδεικνύει την ανάγκη για ενίσχυση και συμπλήρωση του υπάρχοντος πλαισίου ώστε να διασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη και να ενισχυθεί η δυνατότητά της να δρά σε περιόδους κρίσεως. Μελλοντικά η επιτήρηση των οικονομικών και δημοσιονομικών κινδύνων και τα εργαλεία για την πρόληψή τους , συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να ενισχυθούν. Χρειαζόμαστε ακόμα ένα ισχυρό πλαίσιο για την επίλυση κρίσεων με σεβασμό στην αρχή της υπευθυνότητας των κρατών μελών για τα δημοσιονομικά τους. Καλούμε τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να θεσπίσει, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μια ομάδα εργασίας με εκπροσώπους από τα κράτη μέλη, την εκ περιτροπής προεδρία και την ΕΚΤ, ώστε να παρουσιάσουν στο Συμβούλιο, πριν από το τέλος του χρόνου, τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου, διερευνώντας όλες τις εναλλακτικές για την ενίσχυση του νομικού πλαισίου».


Η κοινή λοιπόν λογική λέει ότι  οι γερμανοί σκοπίμως επέτρεψαν  τη συμμετοχή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρω , διότι γνώριζαν ότι είναι η μόνη χώρα μέλος της ευρωζωνης που χαρακτηρίζεται από υψηλό έλλειμμα , υψηλό χρέος , χαμηλή ανταγωνιστικότητα , μεγάλη διαφθορά και  επομένως ελλείψει του μαγικού ραβδιού της υποτίμησης , γνώριζαν ότι  στη πρώτη στραβή θα κατέρρεε… 
Επιπρόσθετα η Ελλάδα επελέγη για να χρησιμοποιηθεί ως Ο ΒΕΛΤΙΣΤΟΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ  αφού ήταν    η ιδανική χώρα για να χρησιμοποιηθεί εκ του ασφαλούς ,  γιατί αποτελεί μόλις  το 3% της οικονομίας της ευρωζωνης, οπότε κάθε πείραμα με την Ελλάδα (ακόμη και η αποπομπή της προσωρινή ή μόνιμη , από τη ζώνη του ευρω) εκτιμήθηκε, ότι δεν θα επηρεάσει σημαντικά την ισοτιμία  του ευρω  ή θα το επηρεάσει τόσο, π.χ ελεγχόμενη διολίσθηση σε σχέση με το δολάριο, που θα  ωφελούσε  τις εξαγωγές του στενού πυρήνα της ευρωζωνης.